Greek

Greek

English

English

Turkish

Turkish

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2020

Αρχική Σελίδα

Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα
Στήλες
Επικαιρότητα
Οικονομική Κρίση
Κυπριακό
Κυπριακό Γενικά
Έτος 2004
Έτος 2005
Έτος 2006
Έτος 2007
Έτος 2008
Έτος 2009
Έτος 2010
Η άλλη πλευρά
Έτος 2011
Προεδρία Χριστόφια
Κυπριακό Χριστόφιας
Έτος 2012
Τουρκία
Σχέδιο Ανάν
Πολιτική - Κόμματα
Συνεντεύξεις
Η άλλη πλευρά
ΜΜΕ
Ιστορία
Πρόσωπα
Διάλογοι
Το Δηλητήριο
Περιρρέουσα Ατμόσφαιρα
Συγγραφικό Έργο
Βιογραφικό
Συνδέσεις Links

Αναζήτηση >>

Εξειδικευμένη Αναζήτηση

Alfadi Publications

On-Line Αγορές - On-Line Sales

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ 1963: ΚΑΖΑΝΙ ΠΟΥ ΒΡΑΖΕΙ Η ΚΥΠΡΟΣ

Όταν ο Τάσσος εκλιπαρούσε τους Εγγλέζους να μας σώσουν


Την περασμένη εβδομάδα ομάδα εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ είχε επαφές στην Κύπρο με σκοπό να αξιολογήσει την αποστολή της Ειρηνευτικής Δύναμης στο νησί. Η επαναξιολόγηση του ρόλου της ΟΥΝΦΙΚΥΠ γίνεται κατόπιν απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, ύστερα από εισήγηση του γενικού γραμματέα Κόφι Ανάν. Από τις επαφές των εμπειρογνωμόνων στην Κύπρο, διαφάνηκε η πρόθεση των ΗΕ να αλλάξουν το χαρακτήρα της ΟΥΝΦΙΚΥΠ από στρατιωτική δύναμη, σε αστυνομική. Η αλλαγή αυτή αντανακλά στη νέα προσέγγιση του διεθνούς παράγοντα προς την Κύπρο, μετά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν από τους Ελληνοκύπριους, στο δημοψήφισμα του περασμένου Απριλίου. Η κυβέρνηση φέρεται ενοχλημένη από τις προθέσεις των ΗΕ, διότι το πολιτικό μήνυμα από τις αλλαγές αυτές είναι πως στην Κύπρο δεν υπάρχει πλέον εμπόλεμη κατάσταση. Οι προθέσεις των ΗΕ αποτελούν συνέχεια της ριζικής αναθεώρησης της στάσης του διεθνούς παράγοντα έναντι της Κύπρου, ύστερα από το ηχηρό "Όχι" και διαψεύδουν τις εκτιμήσεις της κυβέρνησης ότι "τίποτα δεν θα πάθουμε" από την ανοιχτή αντιπαράθεση της Κύπρου με το παγκόσμιο πολιτικό σύστημα.

Η κυβέρνηση και τα κόμματα που την στηρίζουν επιρρίπτουν την ευθύνη για την υποβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αναβάθμιση του καθεστώτος στο βορρά στη Βρετανία. Ο ίδιος ο πρόεδρος Παπαδόπουλος, σε δηλώσεις του στο αεροδρόμιο Λάρνακας στις 26 Ιουνίου, προειδοποίησε την κυβέρνηση της Βρετανίας, ότι οι ενέργειες της δεν βοηθούν "στη δημιουργία καλών αισθημάτων του Κυπριακού Ελληνισμού έναντι των Βρετανών, οι οποίοι πολλά συμφέροντα έχουν στην Κύπρο". Τη σκυτάλη από τον κ. Παπαδόπουλο ανέλαβε λίγο αργότερα ο Βάσος Λυσσαρίδης, ο οποίος με υπόδειξη του Προεδρικού, ανακοίνωσε στα μέσα Αυγούστου ότι θα εγείρει στη Βουλή ζήτημα βρετανικών βάσεων.

 

Το αντιβρετανικό αίσθημα στην Κύπρο διεγείρει και ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ Δημήτρης Χριστόφιας, ο οποίος αποδίδει στον αμερικανοβρετανικό ιμπεριαλισμό τα αδιέξοδα της Κύπρου. Το ζήτημα των βρετανικών συμφερόντων στην Κύπρο ηγέρθη ξανά τις τελευταίες μέρες με αφορμή τις επαφές για το μέλλον της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Η θέση της κυπριακής κυβέρνησης, όπως διέρρευσε στα ΜΜΕ, (ΡΙΚ) είναι πως εάν μειωθεί η δύναμη, αυτοί που πρέπει να φύγουν από την ΟΥΝΦΙΚΥΠ είναι το βρετανικό απόσπασμα. Δηλαδή, η κυβέρνηση θεωρεί τους Βρετανούς υπεύθυνους για τις αρνητικές εξελίξεις στο Κυπριακό, έτσι θα πρέπει να φύγουν από την Κύπρο, για να χάσουν έτσι την επιρροή που έχουν στο νησί, μέσω της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Οι ξένοι και οι... ντόπιοι Αποτελεί ιστορική αλήθεια ότι οι ξένες δυνάμεις έχουν διαδραματίσει ουσιώδη ρόλο στα γεγονότα που οδήγησαν στο δραματικό 1974. Η συμπεριφορά των ξένων μπορεί να εξηγηθεί μέσα από την ερμηνεία του ανταγωνιστικού διεθνούς πολιτικού συστήματος. Όμως, χωρίς τα δραματικά λάθη και τη συνεργασία των εσωτερικών πολιτικών δυνάμεων, οι ξένοι δεν θα είχαν την επιρροή που απέκτησαν στην Κύπρο. Ας πάρουμε για παράδειγμα την ΟΥΝΦΙΚΥΠ και τη συμμετοχή σε αυτήν των Βρετανών, για να κατανοήσουμε πως με τα λάθη και τις κακές πολιτικές εκτιμήσεις, η ελληνοκυπριακή ηγεσία έδωσε ρόλο στους ξένους στην Κύπρο:

 

Όταν τα Χριστούγεννα του 1963 ξέσπασαν οι δικοινοτικές συγκρούσεις, η Κύπρος βρέθηκε στα πρόθυρα γενικευμένης σύρραξης. Τις συγκρούσεις προκάλεσαν η Οργάνωση του Πολύκαρπου Γιωρκάτζη, που είχε για υπαρχηγό του το σημερινό πρόεδρο Παπαδόπουλο και η ΤΜΤ που είχε πολιτικό αρχηγό τον Ντενκτάς. Επίσης, συμμετείχαν από ελληνοκυπριακής πλευράς ομάδες του Λυσσαρίδη και του Σαμψών. Όλα τα ένοπλα καπετανάτα της Κύπρου είχαν οργανική σχέση με τους μηχανισμούς αντικομμουνιστικής δράσης στον ελληνικό και στον τουρκικό στρατό, αντίστοιχα. Την Οργάνωση του Γιωρκάτζη εκπαίδευσε ο μετέπειτα δικτάτορας Ιωαννίδης και εξόπλισε ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, που ήταν ο σύνδεσμος αξιωματικός της ελληνικής ΚΥΠ με την αμερικανική CIA. Η ΤΜΤ ήταν παρακλάδι του Τμήματος Ειδικού Πολέμου του τουρκικού στρατού, που ήταν η αντίστοιχη χούντα της Τουρκίας. Σώστε μας... Όταν, λοιπόν, αυτές οι οργανώσεις, που ήταν υποχείρια του "αμερικανοβρετανικού ιμπεριαλισμού" - για να χρησιμοποιήσουμε μια προσφιλή στον κ. Χριστόφια έκφραση - έφεραν την Κύπρο μια ανάσα πριν από την ολοκληρωτική καταστροφή, η ελληνοκυπριακή ηγεσία την οποία αποτελούσαν ο Μακάριος και η τριανδρία της Οργάνωσης (Γιωρκάτζης, Παπαδόπουλος, Κληρίδης), έστειλε επείγον μήνυμα στους Βρετανούς να παρέμβουν, για να αποτρέψουν τον κίνδυνο τουρκικής εισβολής. Τα Χριστούγεννα του 1963 έφτασε εσπευσμένα στην Κύπρο ο υπουργός αποικιών της Βρετανίας Ντάνκαν Σαντς. Λόγω του ότι η κατάσταση ήταν εκτός ελέγχου, η κυπριακή κυβέρνηση προσκάλεσε τους Βρετανούς να αναλάβουν την ευθύνη για την εσωτερική ασφάλεια της Κύπρου, επικεφαλής μιας δύναμης στην οποία θα συμμετείχαν τμήματα από τις βρετανικές βάσεις, την ΕΛΔΥΚ και την ΤΟΥΡΔΥΚ. Με την πρόσκληση αυτή, η κυβέρνηση της Κύπρου επιβεβαίωνε το ρόλο των τριών εγγυητριών δυνάμεων και ακύρωνε τα επιχειρήματά της για καταγγελία των συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας. Η τριμερής αυτή δύναμη που θα είχε διοικητή τον βρετανό στρατηγό Γιαγκ, δεν συγκροτήθηκε ποτέ. Όμως, λόγω της αδυναμίας της κυπριακής κυβέρνησης να ελέγξει την κατάσταση, έδωσε εν λευκώ εξουσία στο στρατηγό Γιαγκ να συγκροτήσει μια ειρηνευτική δύναμη, που θα αποτελείτο αποκλειστικά από βρετανικά στρατεύματα. Ο Γιαγκ χρησιμοποίησε δυνάμεις από τις βάσεις, ενώ έφτασαν από τη Βρετανία χιλιάδες στρατιώτες, οι οποίοι περιπολούσαν σε όλη την Κύπρο, έστηναν οδοφράγματα, ήλεγχαν κόσμο και αντιπαραβάλλονταν μεταξύ των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων. Τότε ο βρετανικός τύπος ήταν γεμάτος με περιπαιχτικές γελοιογραφίες για τους Κύπριους, οι οποίοι σε διάστημα τριών χρόνων από την εκδίωξη των Άγγλων από την Κύπρο, τους κάλεσαν να επιστρέψουν, διότι δεν ήταν ικανοί να διαχειριστούν την Ανεξαρτησία. Οι βρετανικές δυνάμεις είχαν την ευθύνη για την εσωτερική ασφάλεια της Κύπρου μέχρι τον Μάρτιο του 1964 όταν το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, με το ψήφισμα 186, αποφάσισε τη συγκρότηση της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Οι Βρετανοί που συμμετείχαν ήδη στην ειρηνευτική δύναμη, απλώς άλλαξαν τα μπερέ τους, φόρεσαν διακριτικά των Η.Ε. και εντάχθηκαν στην ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Από τότε αποτελούν τη βάση της ειρηνευτικής δύναμης των Η.Ε. Η ΟΥΝΦΙΚΥΠ ήρθε στην Κύπρο για περίοδο τριών μηνών και φέτος συμπλήρωσε 40 χρόνια. Το 1993 τέθηκε ζήτημα ουσιαστικής μείωσης της, λόγω του οικονομικού κόστους. Η κυπριακή κυβέρνηση ανέλαβε από τότε να καταβάλει το 1/3 των εξόδων της δύναμης. Ο φετινός προϋπολογισμός είναι 50 εκ. δολάρια, από τα οποία τα 6,5 καταβάλλει η Ελλάδα. Ξεχωριστό

 

Αντέχουμε τη ρήξη με τους Βρετανούς;

Ποιο είναι το δίδαγμα από το ιστορικό της ΟΥΝΦΙΚΥΠ; Η Κύπρος προσπάθησε να καταργήσει τις συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας, χωρίς να λάβει υπόψη το διεθνές περιβάλλον και χωρίς να μετρήσει τα κουκιά της μπήκε σε μια περιπέτεια που την έφερε στο χείλος της καταστροφής. Τότε, στράφηκε στις εγγυήτριες δυνάμεις, επιβεβαιώνοντας το ρόλο τους, ρόλο που επιδίωκε να καταργήσει. Η πολιτική ηγεσία της εποχής, προερχόμενη εξ ολοκλήρου από την ΕΟΚΑ, ζήτησε έλεος από τους Εγγλέζους για να μπορέσει να επιβιώσει. Μόλις στάθηκε στα πόδια της άρχισε και πάλι να επιδίδεται σε ανέξοδη αντιβρετανική ρητορική. Σήμερα, η κυπριακή οικονομία στηρίζεται εξ ολοκλήρου στον τουρισμό. Το 50% των τουριστών είναι Βρετανοί. Ο ύπατος Αρμοστής της χώρας στη Λευκωσία Λιν Πάρκερ, σε πρόσφατη συνέντευξη του στον "Πολίτη" προειδοποίησε τους Κύπριους να χαλιναγωγήσουν τον αντιβρετανισμό τους, για να μην έχουν επιπτώσεις στον τουρισμό. Ένα μικρό επεισόδιο από την Τουρκία μετά την εξασφάλιση της ημερομηνίας, μια ταξιδιωτική οδηγία από το Υπουργείο Εξωτερικών της Βρετανίας και τρία δημοσιεύματα στο βρετανικό τύπο είναι αρκετά για να διαλύσουν τον κυπριακό τουρισμό. Βέβαια, ένα σοβαρό κράτος δεν μπορεί να αποφασίζει υπό το κράτος απειλών. Όμως, προτού απειλεί το ίδιο - ιδιαίτερα όταν είναι μικρό και αδύναμο - πρέπει να μετράει το ανάστημά του. Και να σταθμίζει τις συνέπειες των πράξεων του. Είναι η κυπριακή κοινωνία πρόθυμη για μια ανοιχτή αντιπαράθεση με τους Εγγλέζους τώρα, όποιες κι αν είναι οι συνέπειες, οικονομικές και άλλες; Μάλλον όχι. Ας πάρουμε ως παράδειγμα την επαρχία Πάφου, που για λόγους "εθνικής υπερηφάνειας" και "αντίστασης" στα σχέδια των Αμερικανοβρετανών καταψήφισαν με ποσοστό 80% το σχέδιο λύσης. Ο πατριωτισμός τους δεν τους εμπόδισε να πουλήσουν την επαρχία τους κομμάτι κομμάτι στους Εγγλέζους...


Μακάριος Δρουσιώτης

Πολίτης

05/09/2004

© Copyright: Μακαριος Δρουσιώτης  |  δημοσιογράφος, συγγραφέας

Πάνω Πίσω Ευκολη Εκτύπωση Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα