Greek

Greek

English

English

Turkish

Turkish

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2020

Αρχική Σελίδα

Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα
Στήλες
Επικαιρότητα
Οικονομική Κρίση
Κυπριακό
Κυπριακό Γενικά
Έτος 2004
Έτος 2005
Έτος 2006
Έτος 2007
Έτος 2008
Έτος 2009
Έτος 2010
Η άλλη πλευρά
Έτος 2011
Προεδρία Χριστόφια
Κυπριακό Χριστόφιας
Έτος 2012
Τουρκία
Σχέδιο Ανάν
Πολιτική - Κόμματα
Συνεντεύξεις
Η άλλη πλευρά
ΜΜΕ
Ιστορία
Πρόσωπα
Διάλογοι
Το Δηλητήριο
Περιρρέουσα Ατμόσφαιρα
Συγγραφικό Έργο
Βιογραφικό
Συνδέσεις Links

Αναζήτηση >>

Εξειδικευμένη Αναζήτηση

Alfadi Publications

On-Line Αγορές - On-Line Sales

Με αφορμή τη σύγκρουση Ερντογάν – στρατού

Θα εφάρμοζε το σχέδιο η Τουρκία;


Κάθε φορά που υπάρχει μια κρίση στην Τουρκία, προβάλλεται η θέση πως δεν θα εφάρμοζε το σχέδιο και συνεπώς δεν είχαμε κανένα μέλλον με αυτή τη λύση. Αρχικά, η επίκληση αυτού του επιχειρήματος από παράγοντες που τάχθηκαν με ένταση υπέρ του "όχι", εμπεριέχει μια σειρά από αντιφάσεις:

  • Η θέση τους το 2004 ήταν πως επρόκειτο για ένα σαφώς φιλοτουρκικό σχέδιο που διέλυε το κράτος μας και το καθιστούσε προτεκτοράτο της Τουρκίας. Τώρα, αναιρούν αυτή τη θέση, παραδεχόμενοι ότι το σχέδιο δεν ήταν τόσο καλό για την Τουρκία που είχε σοβαρούς λόγους να μην το εφαρμόσει.

Σε ό,τι αφορά την ουσία, η προσέγγιση ότι "ο Ερντογάν δεν μπορεί να εκλέξει πρόεδρο και θα εφάρμοζε τη λύση του Κυπριακού" είναι πολιτικά αφελής. Εάν επιλυόταν το Κυπριακό, όλο το νησί θα ήταν ευρωπαϊκό έδαφος. Σήμερα, από τη στιγμή που το κεκτημένο δεν εφαρμόζεται στα κατεχόμενα, μόνο θεωρητικά είναι η Κύπρος στο σύνολό της τμήμα της Ευρώπης. Δεν ανησυχεί την Ε.Ε. η ανεξέλεγκτη εισροή εποίκων από την Τουρκία, αλλά το γεγονός πως μπορούν να περάσουν με ευκολία στο νότο. Κοντολογίς, με τη λύση του Κυπριακού, τα σύνορα της Ευρώπης θα ήταν στην Κερύνεια. Σήμερα είναι ντε φάκτο στον Άγιο Παύλο.

 

Μη εφαρμογή της λύσης θα συνεπαγόταν αμφισβήτηση της κυριαρχίας ενός κράτους μέλους της Ε.Ε. γεγονός που θα είχε από μόνο του τεράστιες περιπλοκές στη λειτουργία της ίδιας της Ευρώπης. Μια τέτοια κίνηση εκ μέρους της Τουρκίας θα ισοδυναμούσε με επέμβαση της Ρωσίας στην Εσθονία για να προστατεύσει τα συμφέροντά της. Κάτι τέτοιο δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί διότι είναι αδιανόητο να γίνει ανεκτό από την Ευρώπη. Έχει η Τουρκία τη δύναμη να αντιπαραταχθεί με όλη την Ευρώπη; Ήταν δυνατόν η Ε.Ε. να ανεχθεί μια τέτοιου μεγέθους παρεκτροπή; Ύστερα, θα υπήρχαν οι εγγυήσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας και των ΗΠΑ που σε καμιά περίπτωση δεν θα επέτρεπαν να τεθεί σε κίνδυνο μια συμφωνία επίλυσης διεθνούς διαφοράς, την οποία θεωρούσαν πρότυπο και για άλλες παρόμοιες διενέξεις στον κόσμο.

 

Είναι η Τουρκία τόσο ισχυρή που μπορεί να τα βάλει με όλο τον κόσμο; Κι αν η Κύπρος δεν μπορεί να εμπιστευθεί την Ε.Ε. και τον ΟΗΕ ως αξιόπιστους εγγυητές μιας λύσης, τότε γιατί επιμένει να λύσει το Κυπριακό με συνομιλίες; Εάν το 2004 που είχαμε όλη την υφήλιο δίπλα μας δεν ήταν αποτελεσματικές οι εγγυήσεις για τη λύση, γιατί να μας τις δώσει μια συμφωνία από τη διαδικασία της 8η Ιουλίου, την οποία παραδόξως υποστηρίζουν και όσοι υποστηρίζουν ότι η Τουρκία δεν θα εφάρμοζε τη λύση; Ή μήπως η 8η Ιουλίου είναι άλλο ένα επικοινωνιακό τρικ, όπως αυτό του 2003, όταν καταγγέλλαμε διεθνώς τον Ντενκτάς ότι θεωρούσε το σχέδιο Ανάν σημείο αναφοράς, ενώ η δική μας θέση ήταν βάση λύσης;

 

Ο προβληματισμός για την εφαρμογή της λύσης θα μπορούσε κάλλιστα να τεθεί από την ανάποδη. Έπρεπε να προβλεφθούν οι μελλοντικές περιπλοκές της Τουρκίας στην ενταξιακή της προοπτική είτε για εσωτερικούς λόγους (σημερινές εξελίξεις) είτε για εξωγενείς (πιθανότητα εκλογής Σαρκοζί). Έπρεπε να τύχει εκμετάλλευσης η στιγμή κατά την οποία η Τουρκία καιγόταν για μια ημερομηνία και είχε προοπτική η ένταξή της στην Ε.Ε. Η εναλλακτική πολιτική της επιδίωξης της λύσης σε βάθος χρόνου, εκμεταλλευόμενοι την ένταξή μας στην Ε.Ε., έχει πολύ μεγαλύτερα και πιο επικίνδυνα ρίσκα από εκείνα της αποδοχής της λύσης.

 

Ένα από τα επιχειρήματα που προβάλλονται και έχει απήχηση στην κοινή γνώμη είναι πως θα διαλύαμε το κράτος μας και θα μέναμε εκτεθειμένοι. Το κράτος μας δεν είναι ένα απλό αντικείμενο που χάνεται. Κράτος είναι το έδαφος, ο πληθυσμός, οι θεσμοί και η αναγνώρισή του. Το κράτος μας θα γινόταν ισχυρότερο και μεγαλύτερο. Από τον Απόστολο Αντρέα μέχρι το λιμανάκι της Πάφου θα ήταν μέρος του ισχυρότερου πολιτικού και οικονομικού κλαμπ της υφηλίου. Οι Τουρκοκύπριοι για λόγους πολιτικούς, οικονομικούς, ακόμη και συμφεροντολογικούς θα επέλεγαν την Ευρώπη και όχι την Ανατολία. Με μια σωστή πολιτική (όχι σαν αυτήν του 1960-63) η εφαρμογή της λύσης δεν θα εξαρτιόταν καν από την Τουρκία. Απόπειρα της Τουρκίας να περιπλέξει τα πράγματα θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μπούμερανγκ και θα έκοβε μια κι έξω τον ομφάλιο λώρο μεταξύ Τουρκίας και Τουρκοκυπρίων. Νοουμένου ότι θα είχαμε ηγεσία με όραμα κι όχι εργολάβους του φόβου.


Μακάριος Δρουσιώτης

Πολίτης

06/05/2007

© Copyright: Μακαριος Δρουσιώτης  |  δημοσιογράφος, συγγραφέας

Πάνω Πίσω Ευκολη Εκτύπωση Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα