Greek

Greek

English

English

Turkish

Turkish

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2018

Αρχική Σελίδα

Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα
Στήλες
Επικαιρότητα
Οικονομική Κρίση
Κυπριακό
Πολιτική - Κόμματα
Συνεντεύξεις
Η άλλη πλευρά
ΜΜΕ
Ιστορία
Πρόσωπα
Διάλογοι
Το Δηλητήριο
Περιρρέουσα Ατμόσφαιρα
Συγγραφικό Έργο
Βιογραφικό
Συνδέσεις Links

Αναζήτηση >>

Εξειδικευμένη Αναζήτηση

Alfadi Publications

On-Line Αγορές - On-Line Sales

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ ΚΑΣΟΥΛΙΔΗΣ

Ο αστός, ο λαϊκός και ο ατίθασος

Τα πολιτικά πορτραίτα των τριών πρωταγωνιστών της σημερινής αναμέτρησης


Οι σημερινές εκλογές είναι οι πιο ενδιαφέρουσες στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Για πρώτη φορά τρεις ισοδύναμοι υποψήφιοι, οι οποίοι εκπροσωπούν τρεις ισχυρούς πολιτικούς χώρους διεκδικούν με ίσες πιθανότητες μια θέση στο ζευγάρι της ερχόμενης Κυριακής που θα δώσει το μεγάλο νικητή.

 

Ο "Π" καταγράφει τα πορτραίτα των τριών βασικών υποψηφίων, που δίνουν το στίγμα της πολιτικής προσωπικότητας τους.

 

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος προέρχεται από την εποχή του '60, επιβίωσε μέσα από τις ίντριγκες μιας άλλης εποχής, εξελέγη το 2003 με τις ψήφους του ΑΚΕΛ και επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει την πολιτική του αυτονομία, με όχημα το πλεονέκτημα που του δίνει το αξίωμά του και το "όχι" στο δημοψήφισμα.

Ο Δημήτρης Χριστόφιας έγινε γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ με την εύνοια του Εζεκία Παπαϊωάννου. Όμως, στην πορεία έσωσε το κόμμα από την κρίση που προκάλεσε η εκλογή του και έθεσε στόχο του την εκλογή προέδρου από το ΑΚΕΛ για πρώτη φορά στην ιστορία του κόμματος και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στην προσπάθεια αυτή πέρασε μέσα από τις συμπληγάδες της συνεργασίας του με τον Παπαδόπουλο. Βγήκε για άλλη μια φορά αλώβητος και είναι κοντά στην κατάκτηση του στόχου του.

 

Ο Ιωάννης Κασουλίδης μπήκε στην κυβέρνηση Κληρίδη σχεδόν με το ζόρι. Εξελίχθηκε ραγδαία και είχε επιτυχή θητεία στο Υπουργείο Εξωτερικών. Είχε φιλοδοξίες και για το κόμμα και για την προεδρία του κράτους. Όμως, φρόντισε να μην καεί πολιτικά. Μπήκε στην κούρσα σαν αουτσάιντερ, όμως τον ευνόησε η τύχη. Η απόφαση του Χριστόφια να διεκδικήσει την προεδρία τον έβαλε στο παιχνίδι σαν ίσο προς ίσο. Παρέμεινε προσηλωμένος στο στόχο του ακόμη κι όταν οι μετρήσεις τον έδειχναν να χάνει από χέρι και σήμερα διεκδικεί την προεδρία με αξιώσεις.

 

 

ΤΑΣΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Σχέση αγάπης - μίσους με το ΑΚΕΛ

 

 

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος είναι στην πολιτική ζωή από τη δεκαετία του '50. Προερχόμενος από την ΕΟΚΑ, έγινε υπουργός Εσωτερικών στην πρώτη μεταβατική κυβέρνηση Μακαρίου (1959) σε ηλικία 24 χρονών. Μετά την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας (1960) έγινε υπουργός Εργασίας μέχρι το 1970.

 

"Πίστευε πως είχε τόση δύναμη που θα μπορούσε να ρυμουλκήσει το ΑΚΕΛ. Αυτό ήταν το "λάθος" του που έδωσε την ευκαιρία στο ΑΚΕΛ να διορθώσει το δικό του"

Ήταν μέλος της ισχυρής ομάδας νεαρών στελεχών της ΕΟΚΑ που κυβέρνησαν την Κύπρο υπό τον Μακάριο αμέσως μετά την ανεξαρτησία. Ηγέτης αυτής της ομάδας ήταν ο υπουργός Εσωτερικών Πολύκαρπος Γιωρκάτζης, ο οποίος το '70 συνωμότησε με χουντικούς αξιωματικούς για να δολοφονήσει το Μακάριο. Η απόπειρα απέτυχε και ο Γιωρκάτζης δολοφονήθηκε από τους συνεργάτες του. Ο Τ. Παπαδόπουλος δεν είχε καμιά ανάμιξη στην απόπειρα και επιβίωσε πολιτικά. Παντρεύτηκε τη χείρα του Γιωρκάτζη, Φωτεινή, και ξεκίνησε καριέρα δικηγόρου.

 

Ίδρυσε μαζί με τον Κληρίδη το Ενιαίο Κόμμα και εξελέγη βουλευτής το 1970.

 

Κράτησε αποστάσεις από τις δραστηριότητες της χούντας στην Κύπρο και στη Βουλή υπερασπιζόταν την "εθνική κυβέρνηση" για "λόγους αρχής".

Τα δραματικά γεγονότα του 1974 τον βρήκαν πολιτικά ουδέτερο μεταξύ Μακαρίου και χούντας.

 

Ο ανταγωνισμός μεταξύ των πολιτικών του '60 για τη διαδοχή του Μακαρίου ήταν η αιτία του πολιτικού διαζυγίου του με τον Γλάυκο Κληρίδη. Όταν ο Μακάριος απέπεμψε τον Γλαύκο Κληρίδη, το 1976, από συνομιλητή στο Κυπριακό με την κατηγορία ότι παρέδωσε στον Ντενκτάς τις ελληνοκυπριακές θέσεις, τον αντικατέστησε με τον Τ. Παπαδόπουλο και θεωρητικά του έδωσε προβάδισμα για τη διαδοχή του.

 

Μετά τον Μακάριο

 

Όμως, ο ξαφνικός θάνατος του Μακαρίου το 1977 ευνόησε τον τότε πρόεδρο της Βουλής, Σπύρο Κυπριανού, ο οποίος τον διαδέχτηκε χωρίς εκλογές. Ο Παπαδόπουλος συγκρούστηκε σφοδρά με τον Κυπριανού το 1978 και ο τελευταίος τον ενέπλεξε σε μια αστεία υπόθεση συνωμοσίας εις βάρος του.

 

Ο Παπαδόπουλος ίδρυσε δικό του κόμμα, την Ένωση Κέντρου, αλλά απέτυχε να εξασφαλίσει το εκλογικό μέτρο στις πρώτες δημοκρατικές εκλογές που έγιναν στην Κύπρο το 1981. Ο Παπαδόπουλος ήταν σφοδρός πολέμιος της συνεργασίας του ΑΚΕΛ με το ΔΗΚΟ που εξέλεξε τον Σπύρο Κυπριανού πρόεδρο για δεύτερη θητεία το 1983.

 

Όταν εξελέγη πρόεδρος ο Γιώργος Βασιλείου (1988) με τις ψήφους του ΑΚΕΛ ο Τάσσος Παπαδόπουλος αποκατέστησε τις σχέσεις του με τον Κυπριανού και εντάχθηκε στο ΔΗΚΟ. Ο Γ. Βασιλείου ήταν ο εκφραστής της "ρεαλιστικής" σχολής και ο Τ. Παπαδόπουλος της "αδιάλλακτης".

 

Ο Παπαδόπουλος εξελέγη βουλευτής με το ΔΗΚΟ και έγινε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος (1991 - 2001). Το ΔΗΚΟ πέρασε από διάφορες κρίσεις και πολλά από τα βασικά του στελέχη αποχώρησαν ή αποστασιοποιήθηκαν. O Τάσσος Παπαδόπουλος παρέμεινε στο κόμμα, αλλά ήταν πολιτικά αδρανής. Όταν ο Σπύρος Κυπριανού είχε φθαρεί πολιτικά και αποχώρησε (2000), ο Τ. Παπαδόπουλος κληρονόμησε το ΔΗΚΟ και εξελέγη πρόεδρος χωρίς αντίπαλο.

 

Με το ΑΚΕΛ

 

O ρυθμιστικός ρόλος που είχε το ΔΗΚΟ στο κομματικό ισοζύγιο ήταν ένα ισχυρό χαρτί στη φιλοδοξία του Τ. Παπαδόπουλου για την προεδρία της Δημοκρατίας. Σαν παλιός συνεργάτης του Κληρίδη είχε την ευχέρεια να συνεργαστεί με τον ΗΣΥ. Από την άλλη, το ΑΚΕΛ φλέρταρε το ΔΗΚΟ για να σχηματίσει την πλειοψηφία που θα επανάφερε το κόμμα στην εξουσία, δέκα χρόνια μετά την εκλογή του Κληρίδη.

 

Ο Παπαδόπουλος επέλεξε το γάμο με το ΑΚΕΛ διότι ήταν το κόμμα που θα του έδινε το 100% των ψήφων του και θα τον οδηγούσε με ασφάλεια στην προεδρία. Από την άλλη, το ΑΚΕΛ, παρά τις ιστορικές διαφορές και τις εντελώς αντίθετες προσεγγίσεις στο Κυπριακό, αποτόλμησε τη συνεργασία με τον Παπαδόπουλο, υπό τους ακόλουθους όρους:

  • Να δοθεί στο ΑΚΕΛ η προεδρία της Βουλής.
  • Ο Παπαδόπουλος να εκλεγεί πρόεδρος για μια θητεία
  • Η επόμενη προεδρία της Δημοκρατίας να είναι του ΑΚΕΛ.

Η συνεργασία Παπαδόπουλου - ΑΚΕΛ συνέπεσε με τις σημαντικές εξελίξεις του 2004. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος, παρά τις δεσμεύσεις του προς το ΑΚΕΛ, διαχειρίστηκε τις εξελίξεις κατά τρόπο που οδήγησε στην απόρριψη του σχεδίου Ανάν με μεγάλη πλειοψηφία.

 

Το 2007 αποφάσισε να διεκδικήσει επανεκλογή, αθετώντας την υπόσχεση που είχε δώσει στο ΑΚΕΛ για μια θητεία. Πίστευε πως είχε τόση δύναμη που θα μπορούσε να ρυμουλκήσει το ΑΚΕΛ. Αυτό ήταν το "λάθος" του που έδωσε την ευκαιρία στο ΑΚΕΛ να διορθώσει το δικό του, αυτό του 2003. Ποιος θα είναι ο νικητής θα διαφανεί την ερχόμενη Κυριακή.

 

 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ

Το "χωριατόπαιδο" που έγινε ηγέτης της Αριστεράς

 

 

Ο Δημήτρης Χριστόφιας ήταν ένα φτωχόπαιδο από το κατεχόμενο χωριό Δίκωμο που έγινε γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ το 1988, σε ηλικία 42 χρόνων. Σταθμός στη ζωή του υπήρξε μια επίσκεψη που έκανε το 1968 στο χωριό του ο ιστορικός ηγέτης του ΑΚΕΛ, Εζεκίας Παπαϊωάννου. Ο πατέρας του ήταν καφετζής στο οίκημα των οργανώσεων του ΑΚΕΛ και ο Δ. Χριστόφιας έκανε την προσφώνηση. Ο Παπαϊωάννου εντυπωσιάστηκε και είπε "Αυτό το παιδί να το σημαδέψετε, μου άρεσε πάρα πολύ".

 

"Η υποχρέωση του ΔΗΚΟ να στηρίξει υποψήφιο του ΑΚΕΛ στις εκλογές του 2008, κράτησε ζωντανή τη συνεργασία με τον Παπαδόπουλο, η οποία θα έπρεπε να είχε διακοπεί από το 2004"

Τον επόμενο χρόνο έφυγε για σπουδές στη Μόσχα. Θήτευσε σε κομματική σχολή και επέστρεψε στην Κύπρο το 1974. Εργάστηκε στο κόμμα και ανήλθε ραγδαία όλα τα σκαλοπάτια της κομματικής ιεραρχίας. Σε μια δεκαετία έγινε μέλος της Κ.Ε., γενικός γραμματέας της νεολαίας του κόμματος (ΕΔΟΝ) και μέλος του Πολιτικού Γραφείου.

 

Το 1987 ο Εζεκίας Παπαϊωνάνουν τον φώναξε στο γραφείο του και του ανακοίνωσε πως τον είχε επιλέξει για διάδοχό του. Ήταν σχεδόν 80 χρονών και προετοίμαζε την έξοδό του. Λίγους μήνες μετά, ο Εζεκίας Παπαϊωάννου πέθανε, χωρίς να ολοκληρώσει τη διαδικασία της διαδοχής του. Ωστόσο, η επιθυμία του έγινε σεβαστή και ο Δ. Χριστόφιας, εντελώς άγνωστός στο ευρύ κοινό, εξελέγη από την Κ.Ε. ως νέος γενικός γραμματέας.

 

Η εκλογή του Δ. Χριστόφια συνέπεσε με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και προκάλεσε κλυδωνισμούς στο ΑΚΕΛ. Ιστορικά στελέχη του κόμματος αποχώρησαν και δημιούργησαν το Ανανεωτικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΑΔΗΣΟΚ).

 

Ο Χριστόφιας κατάφερε και ανασυγκρότησε το ΑΚΕΛ, ξεπέρασε τα προβλήματα που προκάλεσε η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ενώ, το πείραμα του ΑΔΗΣΟΚ απέτυχε. Στις βουλευτικές εκλογές του 2001 το ΑΚΕΛ ακούμπησε το 35%.

 

Ο Χριστόφιας έθεσε το δικό του στόχο για επιστροφή του ΑΚΕΛ στην εξουσία. Ενδιάμεσος σταθμός η συνεργασία με το ΔΗΚΟ που απέδωσε την εκλογή του Τ. Παπαδόπουλου στην προεδρία το 2003. Η υποχρέωση του ΔΗΚΟ να στηρίξει υποψήφιο του ΑΚΕΛ στις εκλογές του 2008 κράτησε ζωντανή τη συνεργασία με τον Παπαδόπουλο, η οποία θα έπρεπε να είχε διακοπεί από το 2004. Όμως, αυτό δεν αναχαίτισε τα σχέδια του Χριστόφια να κατακτήσει το ΑΚΕΛ στην προεδρία. Το στοίχημα θα κριθεί σήμερα στην κάλπη.

 

 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΣΟΥΛΙΔΗΣ

Αστός, μετριοπαθής και... τυχερός

 

Ο Ιωάννης Κασουλίδης προέρχεται από την αστική τάξη της Λευκωσίας. Ο πατέρας του ήταν γυναικολόγος με δική του κλινική, στη Λευκωσία. Δεξιών καταβολών, ο πατέρας Κασουλίδης υπήρξε στέλεχος της αντιμακαριακής δεξιάς.

 

Ο Ι. Κασουλίδης ήθελε να σπουδάσει νομικά και πολιτικές επιστήμες, αλλά τελικά έγινε γιατρός - γεροντολόγος. Είχε την τύχη να σπουδάζει στη Γαλλία και έζησε σαν φοιτητής το Μάη του '68. Στην Αγγλία, όπου έκανε την ειδικότητά του, στήριζε το Εργατικό Κόμμα και, όπως είπε σε μια συνέντευξη του, είχε τον Τσε στο δωμάτιό του.

 

"Στη διαμόρφωση του σκηνικού των εκλογών η τύχη ήταν με τον Κασουλίδη. Αν θα του χαμογελάσει σήμερα και η κάλπη, μπορεί να είναι ο επόμενος πρόεδρος της Κύπρου".

 

Επιστρέφοντας στην Κύπρο εντάχθηκε στον ΔΗΣΥ, ακολουθώντας την οικογενειακή παράδοση, όπως λίγο πολύ συνέβαινε με όλους τους Κύπριους.

Ο Ι. Κασουλίδης υπήρξε πρόεδρος της νεολαίας του ΔΗΣΥ και με τις ψήφους των νέων εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1991. Ούτε και ο ίδιος πρόβλεπε τότε πως σε μια εικοσαετία θα ήταν βασικός υποψήφιος για την προεδρία της Δημοκρατίας.

 

Ως βουλευτής ήταν χαμηλών τόνων και είχε ήπια δραστηριότητα. Η εκλογή του Γλαύκου Κληρίδη στο αξίωμα του παρέδρου το 1993 ήταν η μεγάλη του ευκαιρία για να κάνει το πολιτικό άλμα. Έγινε κυβερνητικός εκπρόσωπος και ακολούθως υπουργός Εξωτερικών σε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περίοδο για την κυπριακή διπλωματία. Ήταν η εποχή της προόδου της διαδικασίας ένταξης στην Ε.Ε. και της αντιμετώπισης των απειλών της Τουρκίας για αντίδραση χωρίς όρια.

 

Το υπουργείο των Εξωτερικών τού άνοιξε την όρεξη για την προεδρία και προσπάθησε να εξασφαλίσει το χρίσμα του ΔΗΣΥ πριν από τις εκλογές του 2003, σε ανταγωνισμό με το γενικό εισαγγελέα Ακέκο Μαρκίδη.

Η απόφαση του Κληρίδη να διεκδικήσει επανεκλογή ανέστειλε τις προσωπικές του φιλοδοξίες. Έθεσε υποψηφιότητα για την προεδρία του ΔΗΣΥ, αλλά έχασε με μικρή διαφορά από το Νίκο Αναστασιάδη.

 

Δέχτηκε το αποτέλεσμα και ανανέωσε τις φιλοδοξίες του για την προεδρία της Δημοκρατίας. Το 2004 εξελέγη ευρωβουλευτής με το ΔΗΣΥ και άρχισε να προετοιμάζεται για τις προεδρικές εκλογές. Όταν εκδήλωσε το ενδιαφέρον του για την προεδρία θεωρείτο δεδομένη η συνέχιση της συνεργασίας ΔΗΚΟ - ΑΚΕΛ και η επανεκλογή του Παπαδόπουλου. Το μέγιστο που προσδοκούσε ο ΔΗΣΥ ήταν μια αξιοπρεπής ήττα και ανανέωση των προσπαθειών για επάνοδο στην εξουσία το 2013. Έτσι, ο Κασουλίδης πήρε το χρίσμα χωρίς αντίπαλο. Όταν το περασμένο καλοκαίρι έγινε η μεγάλη ανατροπή με την υποψηφιότητα Χριστόφια, ο Ι. Κασουλίδης μπήκε στο παιχνίδι σαν ίσος προς ίσον. Στη διαμόρφωση του σκηνικού των εκλογών η τύχη ήταν με τον Κασουλίδη. Αν θα του χαμογελάσει σήμερα και η κάλπη, μπορεί να είναι ο επόμενος πρόεδρος της Κύπρου.


Μακάριος Δρουσιώτης

Πολίτης

17/02/2008

© Copyright: Μακαριος Δρουσιώτης  |  δημοσιογράφος, συγγραφέας

Πάνω Πίσω Ευκολη Εκτύπωση Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα