Greek

Greek

English

English

Turkish

Turkish

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2020

Αρχική Σελίδα

Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα
Στήλες
Επικαιρότητα
Οικονομική Κρίση
Κυπριακό
Κυπριακό Γενικά
Έτος 2004
Έτος 2005
Έτος 2006
Έτος 2007
Έτος 2008
Έτος 2009
Έτος 2010
Η άλλη πλευρά
Έτος 2011
Προεδρία Χριστόφια
Κυπριακό Χριστόφιας
Έτος 2012
Τουρκία
Σχέδιο Ανάν
Πολιτική - Κόμματα
Συνεντεύξεις
Η άλλη πλευρά
ΜΜΕ
Ιστορία
Πρόσωπα
Διάλογοι
Το Δηλητήριο
Περιρρέουσα Ατμόσφαιρα
Συγγραφικό Έργο
Βιογραφικό
Συνδέσεις Links

Αναζήτηση >>

Εξειδικευμένη Αναζήτηση

Alfadi Publications

On-Line Αγορές - On-Line Sales

Όντως, η Τουρκία δεν αλλάζει;


Η κυπριακή πολιτική ανάλυση για τα τεκταινόμενα στην Τουρκία πέφτει συχνά θύμα μιας επιφανειακής ερμηνείας των γεγονότων στη βάση κάποιων στερεότυπων αντιλήψεων που έχουν εμπεδωθεί, ότι στην "στην Τουρκία τίποτα δεν αλλάζει".

 

Υπάρχει μια παθολογική άρνηση παραδοχής των μεταβολών στο τουρκικό πολιτικό σκηνικό, ενώ όλες οι εξελίξεις τοποθετούνται σε ένα αόριστο πλέγμα συνωμοσίας, όπου ο στρατός κινεί τα νήματα και όλοι οι υπόλοιποι προσαρμόζονται.

 

Αποτέλεσμα της στατικής προσέγγισης των εξελίξεων στην Τουρκία, ήταν η διάχυτη εντύπωση του συνόλου σχεδόν των πολιτικών και των ΜΜΕ, ότι δεν υπήρχε το 2003-2004 αναθεώρηση της τουρκικής πολιτικής στο Κυπριακό, παρά μόνο ένα επικοινωνιακό παιχνίδι με πρωταγωνιστές τον Ερντογάν, τον Ντενκτάς και τον στρατό.

 

Τον περασμένο χρόνο, όταν ηττήθηκε κατά κράτος ο στρατός στη μάχη για την προεδρία της Δημοκρατίας, στην Κύπρο εμπεδώθηκε η αντίληψη πως η εκλογή του Γκιουλ ήταν μια συναλλαγή μεταξύ των ισλαμιστών και του στρατού και ότι το αντίτιμο αυτής της συναλλαγής ήταν το Κυπριακό, εκτίμηση που τελικά διαψεύστηκε και από τις πρόσφατες εξελίξεις.

 

Με τον ίδιο τρόπο σκέψης διατυπώνονται σήμερα και εκτιμήσεις που προβλέπουν νέα συναλλαγή του Ερντογάν με τους Κεμαλιστές για την πολιτική επιβίωση του πρώτου, με αντάλλαγμα και πάλι το Κυπριακό, έστω κι αν η Κύπρος δεν υπάρχει ούτε ως υποσημείωση στην υπό εξέλιξη κρίση.

 

Θύμα της επιφανειακής ανάλυσης των εξελίξεων στην Τουρκία είναι και οι ερμηνείες που δόθηκαν για τις επισκέψεις που έκαναν στην Κύπρο οι Τούρκοι στρατηγοί. Η εικόνα που μετέδωσαν τα ΜΜΕ ήταν πως ο Μπουγιούκανιτ ήρθε στην Κύπρο για να στείλει μήνυμα στον Ερντογάν ή για να εμποδίσει το άνοιγμα της Λήδρας.

 

Στην πραγματικότητα όλοι οι αρχηγοί Ενόπλων Δυνάμεων κάνουν επίσκεψη στην Κύπρο. Ο Μπουγιούκανιτ, λόγω των διαφωνιών που είχε με το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα ήταν ο μόνος που δεν επισκέφθηκε το νησί. Μετά τη συνάντηση του Ιανουαρίου και την αποκατάσταση των σχέσεων του στρατού με τον Ταλάτ, ανακοινώθηκε η επίσκεψή του στην Κύπρο. Όταν προγραμματίστηκε η επίσκεψη αυτή δεν υπήρχαν ούτε εξελίξεις, ούτε αποφάσεις για συνομιλίες.

 

Προγραμματισμένη ήταν και η επίσκεψη του αρχηγού τού Στρατού Ξηράς. Ο στρατηγός Μπασμπούγ ήταν στα κατεχόμενα και τον Ιανουάριο του 2007, στο πλαίσιο της επιθεώρησης ρουτίνας που γίνεται κάθε χρόνο.

 

Βέβαια το πήγαινε έλα των στρατηγών στην Κύπρο είναι ενοχλητικό, όχι όμως πιο ενοχλητικό από τη μόνιμη παρουσία των 35.000 στρατιωτών στο νησί. Οι στρατηγοί θα πηγαινοέρχονται για όσο καιρό υπάρχει κατοχικός στρατός. Και, δυστυχώς, ο στρατός θα υπάρχει για όσο καιρό το Κυπριακό είναι άλυτο.

 

Κανένας μέχρι σήμερα δε ζήτησε την αποχώρηση του στρατού, χωρίς λύση. Η Ε.Ε. δεν έχει πρόβλημα με την κατοχή τμήματος ευρωπαϊκού εδάφους, γι΄ αυτό και η αποχώρηση του στρατού δεν είναι κριτήριο στις διαπραγματεύσεις με την Τουρκία. Ο στρατός ήταν πρόβλημα για την Ε.Ε. πριν από το 2004. Ύστερα από την απόρριψη της λύσης, η Ε.Ε. θεωρεί υπαίτιους για τη μη αποχώρηση του στρατού τους Ελληνοκύπριους.

 

Ούτε ο ΟΗΕ, ούτε τα ψηφίσματα του κάνουν αναφορά στην άμεση αποχώρηση του τουρκικού στρατού. Για την ακρίβεια, τα Η.Ε. δεν κατονομάζουν καν τον τουρκικό στρατό, αλλά μιλάνε γενικά για ξένα στρατεύματα, συνυπολογίζοντας σε αυτά και τα τμήματα της ΕΛΔΥΚ που υπερβαίνουν τα ποσοστά των Συμφωνιών του '60.

 

Αν θα ξεχωρίσει κανείς κάτι από τις επισκέψεις των στρατηγών στην Κύπρο, είναι η θέση τους πως αποδέχονται την αποχώρηση στο πλαίσιο μιας συμφωνίας λύσης που θα είναι παραπλήσια αυτής που προτάθηκε το 2004. Αν ανατρέξει κανείς στις τοποθετήσεις του στρατού επί εποχής Ντενκτάς, θα διαπιστώσει ότι η θέση τους ότι το Κυπριακό λύθηκε το 1974 έχει εγκαταλειφθεί. Κι αυτό δεν είναι επικοινωνιακή τακτική. Είναι πραγματικότητα ως αποτέλεσμα του καταλυτικού ρόλου που διαδραματίζει η Ε.Ε.


Μακάριος Δρουσιώτης

Πολίτης

13/04/2008

© Copyright: Μακαριος Δρουσιώτης  |  δημοσιογράφος, συγγραφέας

Πάνω Πίσω Ευκολη Εκτύπωση Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα