back | print

25 χρόνια από την ίδρυση του ψευδοκράτους

Ο απολογισμός της "ΤΔΒΚ" και η Κυπριακή Δημοκρατία


Συμπληρώθηκαν την περασμένη βδομάδα 25 χρόνια από την ίδρυση του ψευδοκράτους. Την προσπάθεια αυτή την στήριξαν όλες οι πολιτικές δυνάμεις των Τ/Κ, περιλαμβανομένου και του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος (ΡΤΚ). Ο πρόεδρος του ΡΤΚ, Οζκέρ Οζγκιούρ, για τον οποίο ο πρόεδρος Χριστόφιας μόνο καλά λόγια έχει να πει, σήκωσε κι αυτός το χέρι του και ψήφισε υπέρ της αυτοδιάθεσης των Τ/Κ.

 

Το εγχείρημα για την ίδρυση ενός ανεξάρτητου κράτους στο βόρειο τμήμα της Κύπρου απέτυχε για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους. Η αναγνώριση της "ΤΔΒΚ" προσέκρουσε στην αντίδραση των μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας και ιδίως των ΗΠΑ, που ακολουθούν μια σταθερή γραμμή για λύση ενός κράτους στην Κύπρο.

 

Οικονομικά, το μόρφωμα στο βορρά αποδείχθηκε μη βιώσιμο. Η "ΤΔΒΚ" ήταν πάντα ένα προτεκτοράτο της Τουρκίας. Όπως δήλωσε με αρκετή ειλικρίνεια ο κ. Ταλάτ, το "κράτος", εκ των πραγμάτων, στηρίζεται διπλωματικά, οικονομικά και στρατιωτικά στην Τουρκία. Η εξάρτηση αυτή, που άρχισε από το 1963, μετάγγισε στην τ/κ κοινότητα όλα τα εγγενή προβλήματα της Τουρκίας και περιόρισε τις δυνατότητες αυτόνομης ανάπτυξης της οικονομίας και των θεσμών των Τ/Κ.

 

Η χρηματοδότηση του προϋπολογισμού από την Τουρκία συνέβαλε στη δημιουργία συμπτωμάτων ανάλογων με αυτών των πρώην ανατολικών καθεστώτων. Ο μισός πληθυσμός παίρνει μισθό ή επίδομα από ένα "κράτος" που έχει ελάχιστα έσοδα και δεν παράγει σχεδόν τίποτα. Το μπουμ στις οικοδομές, αμέσως μετά το 2004, απέτυχε να δώσει ώθηση στην οικονομία, ακριβώς διότι λείπουν τα υγιή οικονομικά θεμέλια και δεν υπάρχουν οργανωμένες υποδομές για ορθολογιστική ανάπτυξη.

 

Αναμφίβολα, το 2004 ήταν ένας σταθμός για την ιστορία της Κύπρου, διότι για πρώτη φορά στην ιστορία οι δύο κοινότητες είχαν κοινό προσανατολισμό την ένταξη στην ΕΕ. Οι Τ/Κ αναγνώρισαν ότι το μέλλον τους ήταν στην ΕΕ και όχι σαν παραμάγαζο της Τουρκίας. Θαυμάσαμε τον ξεσηκωμό τους και χειροκροτήσαμε τη νεολαία τους για την εξέγερση του 2001-2004. Όμως δεν αμφιβάλλουμε πως αν πετύχαινε το πείραμα του ανεξάρτητου κράτους, αν είχαν ευημερία, ελευθερία και επαφή με τον έξω κόσμο, δεν θα επεδίωκαν τη συνένωση.

 

Από την άλλη, αν δε μεσολαβούσε το δράμα του 1974, οι Ε/Κ δεν θα συζητούσαμε καν για ομοσπονδία, πόσο μάλλον για πολιτική ισότητα ή εκ περιτροπής προεδρία. Όλοι αυτοί οι συμβιβασμοί είναι το τίμημα των συσσωρευμένων λαθών που έχουν προηγηθεί.

 

Σήμερα, ύστερα από μισό αιώνα αντιπαλότητας, οφείλουμε να αφήσουμε πίσω το χθες και να επενδύσουμε στο αύριο. Δεν μπορούμε να γυρίσουμε το ρολόι πίσω και ν' αρχίσουμε από την αρχή, ούτε επιδιώκουμε το ιδανικό. Αναζητούμε ένα συμβιβασμό που θα είναι καλύτερος από την τωρινή κατάσταση.

 

Από τη στιγμή που η λύση θα είναι ομοσπονδία, η "ΤΔΒΚ" θα αποτελεί την τ/κ συνιστώσα πολιτεία και θα πρέπει να εξοικειωθούμε με αυτή την πραγματικότητα. Ωστόσο, δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε το ουσιώδες: για να βρισκόμαστε σήμερα σε αυτό το σημείο, όπου υπάρχει η δυνατότητα συγκόλλησης των δύο κοινοτήτων σ' ένα κράτος, υπό την ομπρέλα της ΕΕ, αυτό οφείλεται στην Κυπριακή Δημοκρατία (Κ.Δ.) που είναι ένα συντεταγμένο κράτος, μέλος της ΕΕ, με υγιή οικονομία, χωρίς εξαρτήσεις από την Ελλάδα ή άλλο κράτος. Αυτό είναι ένα επίτευγμα των Ε/Κ, που μάζεψαν τα συντρίμμια του 1974 και ανοικοδόμησαν το κράτος, και οι Τ/Κ οφείλουν να το αναγνωρίσουν.

 

Είναι αλχημεία να πάρουμε από τη μια την Κ.Δ. και από την άλλη την "ΤΔΒΚ" για να ιδρύσουμε ένα νέο συνεταιρικό κράτος, όπου όλα θα είναι μισά-μισά. Για να συνενώσουμε τη χώρα μας θα υποστούμε μια μεγάλη αβαρία. Θα κληρονομήσουμε όλους τους μπελάδες και το χάος της "ΤΔΒΚ" και θα δώσουμε τη δυνατότητα στους Τ/Κ να γίνουν μέσα σ' ένα βράδυ πολίτες της ΕΕ.

 

Αν εγκατέλειψαν πραγματικά το στόχο της αναγνώρισης, οφείλουν να περιορίσουν τις απαιτήσεις τους στην ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα και με διασφαλισμένη την αποτελεσματική συμμετοχή τους στην εξουσία. Είναι κατανοητό να ζητούν δικλείδες ασφαλείας που θα καθησυχάζουν τις ανησυχίες τους ότι θα τους απορροφήσουμε.

 

Όμως, δεν νομιμοποιούνται να εκβιάζουν με τον κίνδυνο της διχοτόμησης, διεκδικώντας αριθμητική ισότητα και διαμοιρασμό των πάντων διά δύο, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι φοβίες των Ε/Κ. Ένας από τους βασικούς λόγους που κατέρρευσε η Ζυρίχη ήταν και το αίσθημα αδικίας των Ε/Κ για τα υπερβολικά προνόμια που είχαν εξασφαλίσει οι Τουρκοκύπριοι στο Σύνταγμα του '60. Αυτή η συμφωνία, αν θα υπάρξει, θα πρέπει να γίνει για να διαρκέσει και όχι να καταρρεύσει για τους ίδιους λόγους.


Μακάριος Δρουσιώτης

Πολίτης

23/11/2008

© Copyright: Makarios Drousiotis  |  Journalist, Writer

back | print