Greek

Greek

English

English

Turkish

Turkish

Κυριακή, 7 Ιουνίου 2020

Αρχική Σελίδα

Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα
Στήλες
Επικαιρότητα
Οικονομική Κρίση
Κυπριακό
Πολιτική - Κόμματα
Συνεντεύξεις
Η άλλη πλευρά
Η άλλη πλευρά
Ρεπορτάζ - Οδοιπορικά
Τουρκία
Ραούφ Ντενκτάς
Η «άνοιξη» των Τουρκοκυπρίων
Επικαιρότητα
ΜΜΕ
Ιστορία
Πρόσωπα
Διάλογοι
Το Δηλητήριο
Περιρρέουσα Ατμόσφαιρα
Συγγραφικό Έργο
Βιογραφικό
Συνδέσεις Links

Αναζήτηση >>

Εξειδικευμένη Αναζήτηση

Alfadi Publications

On-Line Αγορές - On-Line Sales

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΩΝ

Για να μην επαναληφθεί η Ιστορία σαν φάρσα


Όπως ανέφερε ένας Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος, η αντιμετώπιση που έτυχαν οι διαδηλωτές από το καθεστώς ήταν αντίστοιχη με αυτήν που έζησαν οι Ρουμάνοι λίγο πριν από την πτώση του Τσαουσέσκου.

Η 26η Δεκεμβρίου 2002 θα μείνει στην Ιστορία της Κύπρου, αφού τη μέρα αυτή έγινε το μεγαλύτερο και πιο μαχητικό συλλαλητήριο στην ιστορία της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Το προηγούμενο ρεκόρ συγκέντρωσης Τουρκοκυπρίων ήταν το συλλαλητήριο που έγινε στις αρχές του 1968, στην ίδια πλατεία στη Λευκωσία, για την υποδοχή του Ραούφ Ντενκτάς, ο οποίος επέστρεψε στην Κύπρο από την αυτοεξορία του στην Τουρκία. Ο Ντενκτάς, που εγκατέλειψε την Κύπρο μετά τα γεγονότα του 1963 και έζησε για τέσσερα χρόνια στην Τουρκία, με οδηγίες της Άγκυρας επέστρεψε στο νησί και τέθηκε επικεφαλής των Τουρκοκυπρίων στις διακοινοτικές συνομιλίες, με τον τότε πρόεδρο της Βουλής Γλαύκο Κληρίδη για επίλυση του Κυπριακού. Τότε, οι Τουρκοκύπριοι επένδυσαν όλες τους τις προσδοκίες στον Ραούφ Ντενκτάς. Οι δρόμοι και οι πλατείες ήταν κατακόκκινες από τις τουρκικές σημαίες. Η νεολαία ήταν φανατισμένη από το μίσος που τους είχε ενσπείρει η καθοδηγούμενη από την Τουρκία εθνικιστική παιδεία. Η συμπεριφορά της Κυπριακής Δημοκρατίας που επέτρεψε τη δημιουργία συνθηκών καταπίεσης και απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων, είχε δημιουργήσει το πρόσφορο έδαφος για τη διείσδυση του τουρκικού εθνικισμού στις συνειδήσεις των Τουρκοκυπρίων και ο Ραούφ Ντενκτάς υπήρξε από τότε η προσωποποίηση της διχαστικής τουρκικής πολιτικής στο Κυπριακό.

 

Από ελπίδα, εφιάλτης

 

Ύστερα από 35 ολόκληρα χρόνια η ίδια πλατεία ήταν και πάλι γεμάτη, αλλά τα συναισθήματα αντίστροφα. Το ρεκόρ της φιλοντενκτασικής συγκέντρωσης καταρρίφθηκε. Ο Ντενκτάς από ελπίδα έγινε ο εφιάλτης τους. Οι διαδηλωτές κρατούσαν κλάδους ελιάς και πολλά πανό που έγραφαν: «Ντενκτάς παραιτήσου», «Λύση και ΕΕ», «Αυτή η χώρα είναι δική μας», «Ανάθεμα στο φασισμό», «Θα λογοδοτήσετε», «Να φύγει ο Ντενκτάς και να έλθει η ειρήνη», «Η Κύπρος ανήκει στους Κύπριους», «Δεν έχετε το δικαίωμα να παίζετε με το μέλλον μας».

 

Στη συγκέντρωση δεν ανέμιζε ούτε μια τουρκική σημαία. Το κόκκινο της Τουρκίας αντικαταστάθηκε από το μπλε της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα συνθήματα του 1968 για διχοτόμηση και τα πλακάτ με την Κύπρο μοιρασμένη στα δύο αντικαταστάθηκαν με τα συνθήματα για την ειρήνη και την επανένωση της Κύπρου. Περισσότεροι από τριάντα χιλιάδες άνθρωποι, σχεδόν όλος ο νεανικός πληθυσμός, συγκεντρώθηκαν για να καλέσουν τον Ντενκτάς να παραιτηθεί. Ο αριθμός αυτός μπορεί να ακούγεται μικρός, αλλά αντιστοιχεί με το ένα έκτο του συνολικού πληθυσμού των κατεχομένων. Αν η συγκέντρωση αυτή γινόταν στην Ελλάδα θα αντιστοιχούσε με 2 εκατομμύρια πρόσωπα και στην Τουρκία με 10 εκατομμύρια. Κι αν δεν υπολογιστούν οι έποικοι που αποτελούν το μισό πληθυσμό, τότε το ένα τρίτο των Τουρκοκυπρίων, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου και κοινωνικής τάξης βγήκαν τους δρόμους.

 

Όπως τον Τσαουσέσκου

 

Παρά την αντίθεση του καθεστώτος τα εργατικά συνδικάτα κήρυξαν απεργία, τα σχολεία έκλεισαν και η «δημόσια υπηρεσία» παρέλυσε. Όπως ανέφερε ένας Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος η αντιμετώπιση που έτυχαν οι διαδηλωτές από το καθεστώς ήταν αντίστοιχη με αυτήν που έζησαν οι Ρουμάνοι λίγο πριν από την πτώση του Τσαουσέκσου. Το «κρατικό» ραδιόφωνο και η τηλεόραση, που προ δεκαημέρου προπαγάνδιζαν νυχθημερόν υπέρ του συλλαλητηρίου των Γκρίζων Λύκων, αγνόησαν παντελώς το γεγονός, ως τη μέρα αυτή να μην είχε συμβεί απολύτως τίποτα στην κατεχόμενη Λευκωσία. Σε αντίθεση με την περίπτωση του Τσαουσέσκου, δεν υπήρξε και ούτε προβλέπεται να υπάρξει κατάρρευση του καθεστώτος, διότι οι ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας, ως δυνάμεις κατοχής, είναι ξένο σώμα προς την κοινωνία και δεν πρόκειται να πάρουν το μέρος των διαδηλωτών. Ο στρατός έκλεισε όλες τις διόδους προς τις ελεύθερες περιοχές από το φόβο ότι οι Τουρκοκύπριοι θα πορεύονταν προς τη γραμμή κατάπαυσης του πυρός. Το καθεστώς επέβαλε στα «κρατικά» ΜΜΕ να αποσιωπήσουν εντελώς το γεγονός, έκλεισαν το οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας και απαγόρευσαν τη μετάβαση Ελληνοκυπρίων δημοσιογράφων στα κατεχόμενα, ενώ διέκοψαν και την τηλεφωνική επικοινωνία με το νότο. Η αντίδραση αυτή του καθεστώτος αποδεικνύει ότι φοβάται την επικοινωνία των Τουρκοκυπρίων με τους Ελληνοκύπριους. Για μισό αιώνα τώρα τα γεράκια της Άγκυρας στηρίζουν τη διχαστική πολιτική τους στην απομόνωση των Τουρκοκυπρίων και στη συντήρηση κλίματος φοβίας. Η στάση αυτή του καθεστώτος δικαιώνει με τον πιο πανηγυρικό τρόπο αυτούς που λοιδορήθηκαν και χρίστηκαν προδότες επειδή πρώτοι πίστεψαν στην επικοινωνία μεταξύ των Ελλήνων και των Τούρκων της Κύπρου σαν τον ευκολότερο και συντομότερο δρόμο προς την επανένωση της Κύπρου. Το ίδιο «προδότες» ήταν και οι πρωτεργάτες μεταξύ των Τουρκοκυπρίων που άνοιξαν το δρόμο για τη μαζική αμφισβήτηση της τουρκικής κατοχής της Κύπρου. Σήμερα, λόγω των συνθηκών που επικρατούν στα κατεχόμενα και των προοπτικών που διανοίγονται με την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε., οι απόψεις αυτές έχουν πάρει χαρακτήρα μαζικών κινητοποιήσεων. Το καθεστώς αντιδρά πανικόβλητο διότι αισθάνεται να χάνει τον κόσμο που αποτέλεσε την «πρώτη ύλη» στην οικοδόμηση της διχαστικής πολιτικής του.

 

Τι κάνουν οι Ελληνοκύπριοι;

 

Σε μια κοινωνία οι μεγάλοι ηγέτες χαρακτηρίζονται από την ικανότητα και τη διορατικότητα τους να προβλέπουν τις εξελίξεις, να αξιοποιούν τις ιστορικές συγκυρίες και τις ευκαιρίες που παρομοιάζονται, λαμβάνοντες αποφάσεις τέτοιες που να καθορίζουν την ιστορική πορεία της χώρας. Μια τέτοια μοναδική συγκυρία δημιουργείται τώρα στην Κύπρο με αποκορύφωμα την αμφισβήτηση εκ μέρους των Τουρκοκυπρίων της ιστορικής ηγεσίας τους, της διχοτόμησης της Κύπρου και της εξάρτησης από την Τουρκία.

 

Δυστυχώς η ελληνοκυπριακή ηγεσία φαίνεται να μην έχει αντιληφθεί τις ιστορικές ευκαιρίες που προσφέρει αυτή η συγκυρία και φαίνεται ότι δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί αναλόγως και να πάρει τις πρέπουσες αποφάσεις. Η μέχρι τώρα αντίδραση των ηγεσιών ήταν τα ευχολόγια και η έκφραση θαυμασμού για τις κινητοποιήσεις των Τουρκοκυπρίων, ως τα τεκταινόμενα να συμβαίνουν στην Ινδονησία και όχι στο σπίτι τους. Μια ψύχραιμη και ρεαλιστική αξιολόγηση της κατάστασης μας οδηγεί στα εξής βασικά συμπεράσματα:

  1. Ο Ντενκτάς δεν εκπροσωπεί πλέον την τουρκοκυπριακή κοινότητα, παρά μόνο το στρατοκρατικό κατεστημένο της Άγκυρας. Συνεπώς, εγείρεται μείζον ζήτημα για το ποιος πραγματικά εκπροσωπεί την τουρκοκυπριακή κοινότητα και τα συμφέροντα της στις συνομιλίες για το Κυπριακό. Μετά από αυτά η εμμονή για συνομιλίες με τον Ντενκτάς του προσφέρει τη νομιμοποίηση που του αρνείται η ίδια η τουρκοκυπριακή κοινότητα. Η αναγνώριση από την ελληνοκυπριακή ηγεσία του Ντενκτάς ως εκπροσώπου των Τουρκοκυπρίων αποτελεί πισώπλατη μαχαιριά στον αγώνα που διεξάγουν για απαλλαγή από την κατοχή και επανένωση της Κύπρου.
  2.    Απογυμνώνεται ο ρόλος της Τουρκίας που εμφανιζόταν όλα αυτά τα χρόνια ως η προστάτιδα δύναμη των Τουρκοκυπρίων. Ο τουρκικός στρατός δεν κατέχει μόνο το 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά καταδυναστεύει και την Τουρκοκυπριακή κοινότητα που είναι εγκλωβισμένη στο βορρά.
  3.    Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω πρέπει να τεθεί επιτακτικά ζήτημα αναθεώρησης της προσέγγισης του διεθνούς παράγοντα και ειδικά και των Ηνωμένων Εθνών, των οποίων τα σχέδια και οι εισηγήσεις είναι προσαρμοσμένα στον παράγοντα Ντενκτάς, ως εκπροσώπου του τουρκικού κατεστημένου και να προσαρμοστούν στις ανάγκες της τουρκοκυπριακής κοινότητας, όπως αυτές εκφράστηκαν τόσο έντονα τον τελευταίο καιρό. Σημειώνεται ότι στο ψήφισμα του μεγαλειώδους συλλαλητηρίου των Τουρκοκυπρίων επισημαίνεται ακριβώς αυτό.
  4. Η παρέμβαση πρέπει να είναι άμεση, διότι η κάθε μέρα που περνά, βοηθά στην ανασύνταξη του Ντενκτάς και είναι υπαρκτός ο κίνδυνος το κίνημα των Τουρκοκυπρίων να πνιγεί στο αίμα. Εάν τα πράγματα πάρουν τέτοια τροπή θα έχει και η ηγεσία των Ελληνοκυπρίων τις δικές της ιστορικές ευθύνες έναντι των Τουρκοκυπρίων και των επερχόμενων γενιών όλων των Κυπρίων, διότι παρέμεινε απλός θεατής.

Το όραμα

 

Η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει επιτέλους να λειτουργήσει ως κυβέρνηση και ως κράτος ολόκληρου του πληθυσμού, ανεξαρτήτως φυλετικής καταγωγής. Πρέπει να ληφθούν άμεσα τέτοιες αποφάσεις που οι Τουρκοκύπριοι να αισθανθούν ισότιμοι πολίτες και να τυγχάνουν μεταχείρισης στη βάση των αρχών και των αξιών της Ευρώπης. Όχι να τους ελεήσει, διότι απέδειξαν πως δεν το χρειάζονται, αλλά να τους κάνει να αισθανθούν πραγματικά ότι το τείχος θέτει όρια στην πρόοδο της κοινής πατρίδας και τους προσβάλλει ως πολίτες της ευρωπαϊκής Κύπρου. Βεβαίως, μια τέτοια εναλλακτική πολιτική δεν μπορεί να εφαρμοστεί από ξεπερασμένες από την ιστορία πολιτικές ηγεσίες. Οι ηγεσίες αυτές, αιχμάλωτες από το ενίοτε αμαρτωλό παρελθόν τους, δεν είναι σε θέση και ούτε φαίνεται να επιθυμούν να ανοίξουν καινούριους δρόμους. Γι’ αυτό χρειάζεται μια νέα ηγεσία με όραμα, με φρέσκα μυαλά, απεγκλωβισμένη από το παρελθόν για να δώσει τη μάχη για να απελευθερωθεί η Κύπρος από την ομηρία της Τουρκίας. Η συντήρηση της μνήμης δεν πρέπει να το γίνεται για να διαιωνίζεται το μίσος και να ορθώνονται περισσότερα τείχη, αλλά για να διδάσκεται η κοινωνία από τα λάθη τις παραλείψεις και τις αδυναμίες του παρελθόντος. Μετά το 1963 όταν οι Ελληνοκύπριοι πίστεψαν ότι είχαν το πάνω χέρι, δημιούργησαν έναν θρύλο που τον ονόμασαν Ντενκτάς και τον παρέδωσαν στους Τουρκοκύπριους ως λυτρωτή τους. Σήμερα ο μύθος αυτός καταρρέει, όχι λόγω της δικής τους πολιτικής, αλλά από τους ίδιους τους «λυτρωμένους» του. Η Ιστορία της Κύπρου γράφτηκε ως τραγωδία. Ας μην επιτραπεί να επαναληφθεί σαν φάρσα...


Μακάριος Δρουσιώτης

Πολίτης

29/12/2002

© Copyright: Μακαριος Δρουσιώτης  |  δημοσιογράφος, συγγραφέας

Πάνω Πίσω Ευκολη Εκτύπωση Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα