Greek

Greek

English

English

Turkish

Turkish

Κυριακή, 7 Ιουνίου 2020

Αρχική Σελίδα

Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα
Στήλες
Επικαιρότητα
Οικονομική Κρίση
Κυπριακό
Κυπριακό Γενικά
Έτος 2004
Έτος 2005
Έτος 2006
Έτος 2007
Έτος 2008
Έτος 2009
Έτος 2010
Η άλλη πλευρά
Έτος 2011
Προεδρία Χριστόφια
Κυπριακό Χριστόφιας
Έτος 2012
Τουρκία
Σχέδιο Ανάν
Πολιτική - Κόμματα
Συνεντεύξεις
Η άλλη πλευρά
ΜΜΕ
Ιστορία
Πρόσωπα
Διάλογοι
Το Δηλητήριο
Περιρρέουσα Ατμόσφαιρα
Συγγραφικό Έργο
Βιογραφικό
Συνδέσεις Links

Αναζήτηση >>

Εξειδικευμένη Αναζήτηση

Alfadi Publications

On-Line Αγορές - On-Line Sales

Εκστρατεία υπόσκαψης του κύρους του ΟΗΕ και των συνομιλιών

Το σύνδρομο της Μεγάλης Παρασκευής;


Στις δηλώσεις που έκανε ο Πρόεδρος Χριστόφιας μετά την παρέλαση της 1ης Οκτωβρίου, λέγοντας φωναχτά "δεν πρόκειται να δεχτώ σε καμιά απολύτως περίπτωση ξανά επιδιαιτησίες και ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα" και πως "αυτό το μήνυμα στρέφεται προς όλες τις κατευθύνσεις μέχρι και την γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών", έδινε την εντύπωση ότι διακατεχόταν από πανικό. Ο Χριστόφιας έδειξε ν' ανησυχεί για εξελίξεις που έρχονται στο Κυπριακό και ότι προσπαθεί να τις αναχαιτίσει.

 

Οι δηλώσεις αυτές ήταν συνέχεια ανάλογων τοποθετήσεων που έκανε στο εξωτερικό κατά τη διάρκεια της δεκαήμερης απουσίας του, που καταδεικνύουν σκλήρυνση της στάσης του, σε βαθμό που ακόμη και ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος να δηλώνει ότι ο Πρόεδρος τον εκφράζει. Τι συμβαίνει, λοιπόν, με τον Πρόεδρο; Είναι όντως τόσο μαύρα τα πράγματα όπως τα περιγράφει; Είναι κίνηση τακτικής ενόψει δεύτερου γύρου των συνομιλιών ή φοβήθηκε την κοινή γνώμη όπως τη διαμορφώνουν τα ΜΜΕ;

Ας δούμε τις εξελίξεις όπως διαμορφώθηκαν μετά την έναρξη του δεύτερου γύρου των συνομιλιών, στις 10 Σεπτεμβρίου:

 

Οι δύο πρώτες συναντήσεις του δεύτερου γύρου ήταν γόνιμες. Ο Χριστόφιας δήλωσε πως η τουρκική πλευρά προσήλθε με διαφοροποιημένες θέσεις στο πρώτο θέμα της διακυβέρνησης, ενώ συμφωνήθηκε η επιτάχυνση των συνομιλιών. Οι εξελίξεις αυτές δημιούργησαν μια δυναμική που υπερφαλάγγισε τα όσα προηγήθηκαν στο Λιμνίτη. Ωστόσο, χωρίς να υπάρξει άλλη συνάντηση, ο Πρόεδρος Χριστόφιας χαμήλωσε τις προσδοκίες και δημιούργησε ξανά κλίμα απαισιοδοξίας έως και απελπισίας για το μέλλον των συνομιλιών.

 

Η υποκλοπή

 

Από τότε που ξεκίνησαν οι συνομιλίες τα πλείστα από τα ΜΜΕ (όλα τα κανάλια) συντηρούν κλίμα απαισιοδοξίας και προδικάζουν την αποτυχία. Η Κυβέρνηση και ο Πρόεδρος κρατούσαν και τα δύο σχοινιά και παρέπεμπαν στο δεύτερο γύρο για ξεκαθάρισμα της εικόνας.

 

Πριν από την έναρξη του δεύτερου γύρου εντάθηκε η αρνητική δημοσιότητα. Με την έναρξη του δεύτερου γύρου ξεκίνησε μια άριστα οργανωμένη και άκρως αποτελεσματική εκστρατεία δολιοφθοράς της διαδικασίας. Την ημέρα έναρξης του δεύτερου γύρου των συνομιλιών δημοσιεύτηκαν στον "Φιλελεύθερο" τα πρώτα έγγραφα που υποκλάπηκαν από τον ΟΗΕ.

 

Σύμφωνα με πληροφορίες που έχει ο "Π" υποκλάπηκαν οι κωδικοί πρόσβασής της βοηθού του Αλεξάντερ Ντάουνερ (πιθανόν από το ξενοδοχείο που διέμενε) στο ηλεκτρονικό της ταχυδρομείο (Web Mail). Κατέβασαν διά μιας όλη την αλληλογραφία της και τα έγγραφα δόθηκαν πρώτα στον "Φ" και ύστερα στα κανάλια που άρχισαν να τα δημοσιοποιούν, αλλοιώνοντας ή παρερμηνεύοντας το περιεχόμενό τους.

Οι στόχοι είναι πασιφανείς:

  • Να δημιουργήσουν στην κοινωνία φοβίες ανάλογες με αυτές του 2004.
  • Να απαξιώσουν τα Ηνωμένα Έθνη και τους εδώ εκπροσώπους τους.
  • Να σύρουν τον Χριστόφια σε αποδέσμευση από τη διαδικασία.

 

 

Η επιδιαιτησία

 

Το 2004 ο Τάσσος Παπαδόπουλος δαιμονοποίησε τη διαδικασία για να έχει το λαό μαζί του, στην εκ των προτέρων απόφαση του να σκοτώσει το Σχέδιο Ανάν. Θύμα αυτής της πρακτικής υπήρξε και ο μεσολαβητικός ρόλος των Ηνωμένων Εθνών. Δημιουργώντας την πεποίθηση ότι ο ΟΗΕ ήταν εκ προοιμίου με το μέρος της Τουρκίας, ανέδειξε την επιδιαιτησία σαν μια απάτη εις βάρος των Ε/Κ.

 

Ύστερα από το 2004 η ε/κ πλευρά διακήρυξε τη θέση "ποτέ πια επιδιαιτησία". Ο ΟΗΕ αποδέχτηκε αυτή την πραγματικότητα. Απαραίτητη προϋπόθεση για να παραπεμφθεί ένα νέο σχέδιο σε δημοψήφισμα είναι να έχει τις υπογραφές των ηγετών ως συμφωνημένη λύση. Στα έγγραφα που κυκλοφορούν πια ευρέως, περιλαμβάνονται και πρακτικά συζητήσεων του Χριστόφια με τον Ντάουνερ, ο οποίος τον διαβεβαιώνει (14/4/2009) κατά τρόπο απόλυτα κατηγορηματικό ότι δεν υπάρχει ζήτημα επιδιαιτησίας.

 

Αυτό που ενδιαφέρονται να κάνουν τα Ηνωμένα Έθνη είναι να υποβάλουν ιδέες για να τις αποδεχτούν, να τις απορρίψουν ή να τις τροποποιήσουν οι ηγέτες. Όμως, ακόμη και η υποβολή ιδεών - η πιο κοινή πρακτική στη διαμεσολαβητική διπλωματία - δαιμονοποιήθηκε, διότι τα ΗΕ "θέλουν να εξυπηρετήσουν την Τουρκία".

 

Το πρώτο έγγραφο των ΗΕ που διέρρευσε και το δημοσίευσε πρωτοσέλιδα ο "Φ" είναι το πρακτικό μιας συνομιλίας του βοηθού γενικού γραμματέα του ΟΗΕ Λιν Πάσκο με τον αμερικανό πρέσβη στη Λευκωσία. Στο έγγραφο γράφει ότι ο Πάσκο έδωσε οδηγίες στον Ντάουνερ "να εμπλουτίσει με ιδέες τη διαδικασία, 'διασφαλίζοντας ταυτόχρονα ότι τα μέρη διατηρούν την κυριότητα των συνομιλιών'". (Downer had been given instructions to inject ideas into the process 'whilst ensuring that the parties retained ownership of the talks'")

 

Ο "Φ" αλλοίωσε το περιεχόμενο του και του προσέδωσε το αντίθετο νόημα, γράφοντας: "Ο βοηθός γενικός γραμματέας αποκαλύπτει ότι έδωσε οδηγίες στον αντιπρόσωπο του ΟΗΕ, Αλεξάντερ Ντάουνερ, 'να εμπλουτίσει με ιδέες τη Διαδικασία', αλλά να το πράξει με τρόπο που οι ηγέτες να νομίζουν πως 'διατηρούν την κυριότητα των συνομιλιών', κάτι που αποκαλύπτει την πρόθεση της συγκαλυμμένης επιδιαιτησίας".

 

Ύστερα άρχισαν οι ανταποκρίσεις ότι περίπου την έχουν στημένη του προέδρου στη Νέα Υόρκη, ότι οι αξιωματούχοι των Η.Ε. είναι δόλιοι, ότι προωθούν τη συγκαλυμμένη επιδιαιτησία, για να τα δώσουν όλα στην Τουρκία, όπως έπραξαν και το 2004. Έτσι, η πρόθεση για "συγκαλυμμένη επιδιαιτησία", προϊόν σκόπιμης χάλκευσης ενός εγγράφου, έγινε γεγονός με την κυβέρνηση να μη διαχωρίζει τη θέση της και να μην προστατεύει τη διαδικασία, αλλά να γίνεται μέρος της εκστρατείας, διακηρύσσοντας πως "δεν ζήτησε από κανέναν να της δώσει ιδέες".

 

Τα χρονοδιαγράμματα και η συγκυρία

 

Από τις αρχές του 2008, πριν τις προεδρικές εκλογές, η Τουρκία χάραξε μια νέα στρατηγική στο Κυπριακό: Προσπάθεια για λύση μέχρι το τέλος του χρόνου στις παραμέτρους του 2004 ή αναγνώριση της "ΤΔΒΚ". Η πτώση του Τάσσου, οι κινήσεις που έκανε ο Χριστόφιας και η έναρξη των συνομιλιών δημιούργησαν ελπίδες στη διεθνή κοινότητα και ειδικά στην ΕΕ ότι αυτή τη φορά θα υπήρχε θετική κατάληξη στις συνομιλίες.

 

Το τέλος του 2009 θεωρείται από όλους μια ευνοϊκή συγκυρία:

  • Η Τουρκία θέλει να ξεκαθαρίσει το μέλλον των σχέσεων της με την ΕΕ
  • Η ίδια η ΕΕ θέλει να ξεκαθαρίσει το μέλλον των σχέσεων ΕΕ - ΝΑΤΟ - Τουρκίας.
  • Ο Ταλάτ είναι στα όρια του, με τους εθνικιστές να αποκτούν τον έλεγχο στα κατεχόμενα.
  • Υπάρχει ηρεμία στο εσωτερικό της Τουρκίας με το ΑΚΡ να ελέγχει την κατάσταση.
  • Η Τουρκία εφαρμόζει το νέο δόγμα των μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονές της.

Από την άλλη, ο Χριστόφιας είναι ο πρώτος που έθεσε αυστηρά χρονοδιαγράμματα:

  1. Εκτέθηκε ως υποψήφιος για να ανακόψει την πορεία προς τη διχοτόμηση "που είναι στο κατώφλι μας".
  2. Διακήρυξε πως "αν δεν το λύσω εγώ με τον Ταλάτ κανένας άλλος δεν μπορεί να το λύσει".
  3. Λέγοντας ότι η μη λύση θα είναι καταστροφή διότι θα έχουμε τουρκικό κράτος στο βορρά και συνεταιρικό στο νότο.

Συνεπώς, αν θα υπάρξει λύση του Κυπριακού, θα γίνει τώρα. Οποιαδήποτε από τις σημερινές συγκυρίες διαταραχθεί υπάρχει κίνδυνος να επαναφέρει την κατάσταση στο σημείο που ήταν με την εκπνοή της θητείας Παπαδόπουλου.

 

Ο Χριστόφιας διαβεβαιώνει ότι βιάζεται, ότι δεν έχει σχέδιο βήτα, όμως δίνει την εντύπωση ότι θέλει να παίξει με το χρόνο. Αν και το αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνημένη λύση μακριά από τη φιλοσοφία του 2004, σε επιστολή του προς το γενικό γραμματέα για την τελευταία έκθεση του για την ανανέωση της θητείας του (20/5/2009), διαμαρτύρεται διότι γίνονται αναφορές στον "όγκο εργασίας" ή στις "παραμέτρους των Ηνωμένων Εθνών", επειδή παραπέμπουν στο Σχέδιο Ανάν, υποδηλώνοντας ότι πραγματικά θέλει να διαπραγματευτεί από μηδενική βάση και σε απεριόριστο χρόνο.

 

Αν και ζητεί από τον Ταλάτ να απεξαρτηθεί από την Άγκυρα, είπε στον Ντάουνερ (συνάντηση 14/4/2009) πως αν υπάρχει κίνδυνος να έρθει ο Έρογλου, η Τουρκία "να επιβάλει 'προεδρική' νίκη για τον Ταλάτ", για να συνεχιστούν οι συνομιλίες και το 2010.

 

Ο Χριστόφιας, λοιπόν, δεν φαίνεται να είναι έτοιμος για μια ταχεία διαδικασία και υπερεκτιμά τις δυνατότητες της αξιολόγησης της Τουρκίας, το τέλος του 2009. Από την άλλη, η Τουρκία επανέφερε τον πολιτικό σχεδιασμό που είχε το 2008, θέτοντας ως νέο χρονοδιάγραμμα λύσης μέχρι το τέλος του χρόνου, ή αναγνώριση της "ΤΔΒΚ". Εκμεταλλευόμενη και τη διστακτικότητα του Χριστόφια, η Άγκυρα προβάλλει το "ναι" των Τουρκοκυπρίων το 2004, δηλώνει δημόσια ότι επείγεται και διαβεβαιώνει ότι δέχεται ακόμη και επιδιαιτησία του ΟΗΕ. Οι θέσεις αυτές της Άγκυρας βρίσκουν ανταπόκριση στην Ε.Ε. διότι και οι Βρυξέλλες επείγονται και αναμένουν αποτελέσματα μέχρι το τέλος του χρόνου. Ο Χριστόφιας που αισθάνεται πλέον την πίεση, αντιδρά με ρητορική Παπαδόπουλου: "Ούτε χρονοδιαγράμματα, ούτε επιδιαιτησία".

 

Τα Μέσα Ενημέρωσης

 

Τα κανάλια και εν γένει ο πολιτικός χώρος που θεωρεί καταστροφή την ομοσπονδία, προσπαθούν να πλήξουν τη διαδικασία, χωρίς να ασχολούνται με τις όποιες συνέπειες, καθώς η λογική της διχοτόμησης κερδίζει έδαφος στο χώρο τους.

 

Η μελέτη που κυκλοφόρησε με έξοδα της Αρχιεπισκοπής "Η πρόταση του ορθού ναι" προτείνει μια ουτοπική στρατηγική λύσης ενιαίου κράτους που ήταν ανέφικτη το '70, πόσο μάλλον το 2009. Πίσω από τις γραμμές της πρότασης αυτής είναι να μείνει η κατάσταση ως έχει, διότι εάν αλλάξει μορφή η Κυπριακή Δημοκρατία, το νέο μόρφωμα "θα εκδιωχθεί από την Ε.Ε."!

 

Πιο σαφής είναι η πρόταση γιατρού Τάκη Γεωργίου, "Σχέδιο Β, έδαφος έναντι κυριαρχίας", την οποία εκτύπωσε και διένειμε δωρεάν η εφημερίδα "Φιλελεύθερος" και προτείνει τη λύση δύο κρατών στην Κύπρο.

 

Παράλληλα, συνεχίζεται η εκστρατεία απαξίωσης των εκπρόσωπων των Ηνωμένων Εθνών. Κάθε μέρα δημοσιοποιείται κι ένα από τα έγγραφα που έχουν υποκλαπεί, στα οποία η απλή διπλωματική πρακτική ανάγεται σε διεθνή συνωμοσία κατά της Κύπρου.

 

Ειδικά ο ΑΝΤ1 κήρυξε ένα είδος Ιερού Πολέμου (Τζιχάντ) κατά του Αλεξάντερ Ντάουνερ. Τελευταίο κρούσμα ήταν η δημοσιοποίηση μιας ανάλυσης ενός εκ των συνεργατών του Ντάουνερ για τα εσωτερικά του ΔΗΚΟ. Δεν υπάρχει διπλωμάτης στην υφήλιο που να κάνει σωστά τη δουλειά του και να μη γράφει καθημερινά εκθέσεις για τα εσωτερικά της χώρας στην οποία είναι διαπιστευμένος. Αυτό που σε όλο τον κόσμο είναι καθημερινή πρακτική, στην Κύπρο προβλήθηκε σαν συνωμοσία: "Επεμβαίνει στα εσωτερικά μας", "είναι χαφιές", "να κηρυχθούν ανεπιθύμητοι στην Κύπρο", ήταν μερικές από τις κραυγές που ακούστηκαν τις τελευταίες ημέρες.

 

Πρόκειται για ένα τσουνάμι αρνητικής δημοσιότητας που ροκανίζει το κύρος της διαδικασίας και των μεσολαβητών, με την κυβέρνηση όχι μόνο να μην προστατεύει τη διαδικασία, αλλά να ανέχεται και εν μέρει να συνδράμει σε αυτή τη διαδικασία, διότι, παρόλο που ξεκινούν από διαφορετικές αφετηρίες (ομοσπονδιακοί, αντιομοσπονδιακοί), έχουν κοινό στρατηγικό πλαίσιο: "όχι στα χρονοδιαγράμματα και στην επιδιαιτησία".

 

Ο Χριστόφιας

 

Την περασμένη Κυριακή ο "Π" δημοσίευσε μια δημοσκόπηση, σύμφωνα με την οποία η αποδοχή του Χριστόφια στο Κυπριακό μειώθηκε στο 45%. Όμως το μήνυμα της δημοσκόπησης ήταν πως ο κόσμος βρίσκεται σε αναμονή για να δει τις εξελίξεις.

 

Η δημοσκόπηση αντανακλούσε το μπέρδεμα της κοινωνίας για το πού πάει το Κυπριακό, με βάση την ατζέντα που διαμορφώνουν τα κανάλια. Η δημοσκόπηση έγινε ύστερα από την προβοκάτσια στο Λιμνίτη και τη διαρροή των εγγράφων περί συνωμοσίας των ΗΕ, με την κυβέρνηση να μην έχει καθαρή θέση και ευδιάκριτη εικόνα που το πάει και τι θέλει.

 

Ο Χριστόφοας πήγε στην έδρα των ΗΕ, αλλά μιλούσε απευθυνόμενος στον πληθυσμό της Κύπρου ("Δεν είμαι πλασιέ και δεν έχω σε καμιά περίπτωση κατά νου να πουλήσω πατρίδες") και υιοθετώντας διπλωματικά αδόκιμη γλώσσα ("Αγωνιζόμαστε να κάμψουμε την αδιαλλαξία των ξεροκέφαλων της Άγκυρας"), έδωσε πρώτης ποιότητας ύλη στα κανάλια για να ροκανίζουν την προοπτική των συνομιλιών.

 

Προφανώς θεωρεί ότι θα πρέπει να απευθυνθεί στους ακραίους, διότι οι "μετριοπαθείς" δεν φωνασκούν (όπως και το 2004) και "κρέμονται από πάνω του", όπως και η Ε.Ε., που ελπίζει σ' αυτόν για να ξεμπλέξει από έναν μπελά που τον κληρονόμησε χωρίς τη θέλησή της.

 

Όμως, κάθε δήλωση που κάνει, κάθε "ουδέποτε" που διακηρύττει είναι ένα καρφί που τον καθηλώνει. Κι αν αποφασίσει να κάνει το βήμα, απλώς θα διαπιστώσει πως τα πόδια του είναι καρφωμένα στο έδαφος. Αυτό ακριβώς είναι που επιδιώκουν τα κανάλια, που ελπίζουν ότι ο Χριστόφιας θα λειτουργήσει, ξανά, όπως τη Μεγάλη Παρασκευή του 2004...


Μακάριος Δρουσιώτης

04/10/2009

© Copyright: Μακαριος Δρουσιώτης  |  δημοσιογράφος, συγγραφέας

Πάνω Πίσω Ευκολη Εκτύπωση Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα