Greek

Greek

English

English

Turkish

Turkish

Τρίτη, 7 Ιουλίου 2020

Αρχική Σελίδα

Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα
Στήλες
Επικαιρότητα
Οικονομική Κρίση
Κυπριακό
Κυπριακό Γενικά
Έτος 2004
Έτος 2005
Έτος 2006
Έτος 2007
Έτος 2008
Έτος 2009
Έτος 2010
Η άλλη πλευρά
Έτος 2011
Προεδρία Χριστόφια
Κυπριακό Χριστόφιας
Έτος 2012
Τουρκία
Σχέδιο Ανάν
Πολιτική - Κόμματα
Συνεντεύξεις
Η άλλη πλευρά
ΜΜΕ
Ιστορία
Πρόσωπα
Διάλογοι
Το Δηλητήριο
Περιρρέουσα Ατμόσφαιρα
Συγγραφικό Έργο
Βιογραφικό
Συνδέσεις Links

Αναζήτηση >>

Εξειδικευμένη Αναζήτηση

Alfadi Publications

On-Line Αγορές - On-Line Sales

Παραδοχή Χριστόφια: Σχεδόν λυμένο ήταν το Κυπριακό το 2010

Στον αέρα το αέριο χωρίς λύση


Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου στην έδρα του ΟΗΕ, ο Πρόεδρος Χριστόφιας είπε πως όταν ο συνομιλητής του ήταν ο Ταλάτ "υπήρξαν σημαντικές συγκλίσεις σε κρίσιμες πτυχές, όπως η διακυβέρνηση, η οικονομία, τα θέματα της ΕΕ και μερικές άλλες". Πιο αναλυτικός ήταν ο Τουμάζος Τσελεπής την περασμένη Τετάρτη, στον Σούπερ Σπορ FM. Είπε πως όταν αναλάμβανε ο Έρογλου, "τα μισά κεφάλαια του Κυπριακού, περιλαμβανομένης της διακυβέρνησης που αποτελείται από 20 τόσα υποκεφάλαια, ουσιαστικά ήταν έτοιμα για έναν τελικό γύρο διαπραγμάτευσης (...). Αυτήν τη στιγμή, ειλικρινά σας λέω, δεν ξέρουμε πού βρισκόμαστε". Αυτά που ακούμε τώρα, από τα πλέον επίσημα χείλη, είναι ότι στην εκπνοή της θητείας του Ταλάτ, τον Απρίλιο του 2010, το Κυπριακό ήταν σε μεγάλο βαθμό λυμένο. Τότε γιατί δεν έγινε η τελική διαπραγμάτευση και η διάσκεψη πριν φύγει ο Ταλάτ από την εξουσία; Αν το Κυπριακό ήταν σήμερα λυμένο, οι οικονομικές προοπτικές από την εκμετάλλευση τυχόν κοιτασμάτων υδρογονανθράκων θα ήταν τεράστιες. Με πολιτική σταθερότητα και ομαλές σχέσεις με την Τουρκία, η Κύπρος θα μπορούσε να μπει με αξιώσεις στον ενεργειακό χάρτη της Ευρώπης, καθώς θα ήταν εφικτή η προμήθεια αερίου με αγωγό μέσω της Τουρκίας. Η διασύνδεση της Κύπρου με το ενεργειακό μέλλον της ΕΕ θα ήταν και η καλύτερη εγγύηση της ασφάλειας και της ευημερίας του πληθυσμού. Γιατί, λοιπόν, έχουν εκτροχιαστεί τόσο πολύ τα πράγματα και αντί της σταθερότητας βρεθήκαμε στα πρόθυρα πολεμικής κρίσης με την Τουρκία;

Το παράθυρο του 2010

 

Ο Ταλάτ έχασε την "προεδρία" από τον Έρογλου τον Απρίλιο του 2010 και αυτό κάθε άλλο παρά έκπληξη ήταν. Με δεδομένο τον ορατό κίνδυνο να χάσει ο Ταλάτ την εξουσία, ο Νίκος Αναστασιάδης έλεγε πως έπρεπε να αξιοποιηθεί το ορόσημο του Απριλίου του 2010. Όμως, ο Χριστόφιας αρνιόταν κατηγορηματικά να σκεφτεί καν αυτή την προοπτική. "Δεν υπάρχει στόχος επίλυσης του Κυπριακού πριν από τις εκλογές στα κατεχόμενα και κατά συνέπεια θα συνεχίσουμε τις διαπραγματεύσεις μετά τις εκλογές με όποιον η τ/κ κοινότητα προτιμήσει να είναι ο ηγέτης της", δήλωνε στις 21 Δεκεμβρίου 2009. Και όταν ο Ντάουνερ, έναν χρόνο πριν τις εκλογές, του υπέδειξε τον κίνδυνο να επανέλθει ο Έρογλου (συνάντηση 14/4/2009), του απάντησε πως η Τουρκία μπορεί "να επιβάλει 'προεδρική' νίκη για τον Ταλάτ", για να συνεχιστούν οι συνομιλίες και το 2010! Ενόψει των εκλογών του Απριλίου του 2010, η τουρκική πλευρά κατέθεσε στις 4 Ιανουαρίου το πακέτο προτάσεων για τη διακυβέρνηση. Σε αυτό, υιοθετήθηκε η πρόταση Χριστόφια για πρόεδρο, αντιπρόεδρο και σταθμισμένη ψήφο. Γινόταν ρητά αποδεχτό ότι το κράτος θα ήταν ομόσπονδο, θα είχε μία αδιαίρετη κυριαρχία, μία διεθνή προσωπικότητα και μία ιθαγένεια. Επίσης, ο εθνικός εναέριος χώρος, τα χωρικά ύδατα, καθώς και η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη θα ήταν ενιαία και στην αρμοδιότητα της ομοσπονδίας.

 

Οι θέσεις αυτές ήταν οι πλέον προχωρημένες που έβαλε ποτέ στο χαρτί η τουρκική πλευρά, από το 1974. Τα Ηνωμένα Έθνη ανέμεναν πως με το έγγραφο αυτό θα "έσπαζαν" τον κλοιό του χρόνου, με τον οποίο ο Χριστόφιας περιφρουρούσε τη στρατηγική του για μακρόσυρτες συνομιλίες "κυπριακής ιδιοκτησίας". Ο Χριστόφιας αντέδρασε αρνητικά, θέτοντας το έγγραφο ενώπιον του Συμβουλίου Αρχηγών (10/1/10) και μέσα στο άκρως αρνητικό κλίμα που είχαν δημιουργήσει τα ΜΜΕ με την ευλογία και της Κυβέρνησης, αποφασίστηκε ότι επρόκειτο για "επικοινωνιακό παιγνίδι της Τουρκίας". Σύμφωνα με δηλώσεις που έκανε ο Στεφάνου, οι τουρκικές προτάσεις ήταν "απαράδεκτες και πόρρω απείχαν από τα συμφωνηθέντα για λύση δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας". Ως εκ τούτου το έγγραφο δεν μπορούσε να αποτελέσει ούτε καν βάση για συζήτηση.

 

Βεβαίως και τα πράγματα δεν ήταν έτσι. Με βάση αυτό το "απαράδεχτο" έγγραφο έγινε "μια ελεύθερη συζήτηση" (έτσι τη χαρακτήρισε ο Χριστόφιας) στις εντατικές συνομιλίες του Ιανουαρίου του 2010 που κατέληξε στη συμφωνία Χριστόφια - Ταλάτ στη διακυβέρνηση, για την οποία αυτή η εφημερίδα έγραψε πάμπολλες φορές ότι υπήρξε, αλλά η Κυβέρνηση τώρα το παραδέχεται.

 

Η μούντζα στον Μπαν

 

Με κεκτημένο τη συμφωνία στη διακυβέρνηση, επισκέφθηκε στα τέλη Ιανουαρίου την Κύπρο ο Μπαν Γκι-μουν με πρόθεση να καταγράψει και να δέσει τα συμφωνηθέντα και να σπρώξει τους ηγέτες σ' έναν νέο γύρο εντατικών συνομιλιών για το περιουσιακό, με τελικό στόχο τη διάσκεψη πριν τον Απρίλιο του 2010. Η Κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ εξανέστησαν. Μιλώντας στον Άστρα (28/1/2010), ο Άντρος Κυπριανού διερωτήθηκε "τι θα έρθει εδώ να κάνει ο ΓΓ του ΟΗΕ;". Ο Κυπριανού τα έβαλε με τον Αλεξάντερ Ντάουνερ και άλλους, ότι παίζουν επικοινωνιακά παιγνίδια: "...Δεν πρόκειται η δική μας πλευρά να παίξει αυτό το παιγνίδι για χάρη εντυπώσεων, δηλαδή να μπει σε ένα επικοινωνιακό παιγνίδι είτε του κ. Ντάουνερ, είτε οποιουδήποτε άλλου ... Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν πρόκειται να συναινέσει σε μια τεχνητή πρόοδο απλά και μόνο για να δημιουργηθούν εντυπώσεις".

 

Η "τεχνητή πρόοδος" ήταν οι "σημαντικές συγκλίσεις σε κρίσιμες πτυχές, όπως η διακυβέρνηση, η οικονομία, τα θέματα της ΕΕ και μερικές άλλες", για τις οποίες ο Χριστόφιας καταγγέλλει τον Έρογλου ότι υπαναχώρησε! Η επίσκεψη Μπαν, που έγινε υπό τη διαμαρτυρία της Κυβέρνησης, απέτυχε. Τον Φεβρουάριο του 2010 έγινε και το άνοιγμα του Ερντογάν με τις συνεντεύξεις που έδωσε σε Ελληνοκύπριους δημοσιογράφους. Ήταν μια ξεκάθαρη πολιτική επιλογή για να στείλουν θετικό μήνυμα και να ολοκληρωθούν οι συνομιλίες πριν τις εκλογές. Η τουρκική πλευρά προειδοποίησε με καθαρότητα πως υπήρχε ένα παράθυρο ευκαιρίας το οποίο δεν θα έμενε ανοιχτό για πάντα. Η αντίδραση της Κυβέρνησης ήταν πως επρόκειτο για "επικοινωνιακά τερτίπια" Τον Απρίλιο του 2010 έγινε μια ύστατη προσπάθεια από την Ισπανία να συγκαλέσει διάσκεψη με τη συμμετοχή και της ΕΕ. Η Κυβέρνηση χαρακτήρισε τις σχετικές πληροφορίες φαντασιώσεις των δημοσιογράφων.

 

Τελικά, έγινε αυτό που όλοι φοβούνταν. Παρά την εντύπωση που έχουν οι Ελληνοκύπριοι ότι οι Τουρκοκύπριοι ηγέτες είναι απλοί κομιστές της τουρκικής πολιτικής, έχει μεγάλη σημασία ποιος κάθεται στο τραπέζι των συνομιλιών. Όπως είπε ο Τσελεπής στον Σούπερ Σπορ FM, ο Ταλάτ πήγαινε στην Τουρκία και έπειθε την τουρκική κυβέρνηση να κάνει βήματα, όπως για παράδειγμα το έγγραφο για τη διακυβέρνηση. Αντιθέτως, ο Έρογλου προωθεί τη δική του πολιτική. Με δεδομένο και το μπλοκάρισμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων Τουρκίας - ΕΕ και την πεποίθηση της Τουρκίας ότι η Κύπρος χρησιμοποιείται για να μην ολοκληρωθούν οι ενταξιακές, η πολιτική Ερντογάν στο Κυπριακό έχει μεταστραφεί. Σύμφωνα με Τούρκους πολιτικούς αναλυτές, με την κλιμάκωση της κρίσης με αφορμή το φυσικό αέριο, ο Ερντογάν προετοιμάζει την τουρκική κοινωνία για την αναπόφευκτη διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας από καταλύτης για τη λύση του εθνικού προβλήματος μεταβάλλεται σε καταλύτη οριστικοποίησης της διχοτόμησης, με τραγικές συνέπειες για το μέλλον των επόμενων γενιών που θα ζήσουν σε αυτό το νησί.

 

Δεν καταλαβαίνει από τάιμινγκ

 

Ο Πρόεδρος Χριστόφιας δεν έχει σωστή κρίση στη διαχείριση του χρόνου και τρέχει πίσω από τα γεγονότα. Τρία παραδείγματα:

 

1. Είναι ο μόνος Πρόεδρος στην Κύπρο που είχε την καλύτερη συγκυρία στην ιστορία του Κυπριακού να το λύσει τα πρώτα δύο χρόνια της θητείας του:

* Είχε συνομιλητή τον ηγέτη της τουρκοκυπριακής Αριστεράς.

* Είχε τη στήριξη του Νίκου Αναστασιάδη.

* Η Τουρκία ενδιαφερόταν ακόμα για λύση.

* Αποδοχή της πολιτικής της λύσης από το 70% των Ελληνοκυπρίων.

 Δεν εκμεταλλεύτηκε αυτή τη συγκυρία στον κατάλληλο χρόνο και σήμερα όλοι οι πιο πάνω παράγοντες έχουν αντιστραφεί.

 

2. Αρνήθηκε με πείσμα την καταγραφή και την ανακοίνωση των συγκλίσεων με τον Ταλάτ και οδήγησε την επίσκεψη Μπαν Γκι-μουν σε αποτυχία. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εμφάνισε τη μη καταγραφή ως επιτυχία της Κυβέρνησης και περηφανευόταν ότι "διαψεύστηκαν οι Κασσάνδρες". Τώρα, εκλιπαρεί για τις συγκλίσεις που αρνήθηκε με πείσμα να τις "τσιμεντώσει" το 2010. 3. Η Κυβέρνηση έλεγε πως η Τουρκία θα θέλει λύση μετά τις δικές της εκλογές του Ιουνίου του 2011στη χώρα και απέρριπτε όλα τα ανοίγματα που προηγήθηκαν, ως επικοινωνιακά τεχνάσματα. Τελικά έγινε ακριβώς το αντίθετο. Η Τουρκία ήταν έτοιμη το 2010, πριν τις εκλογές, και έκανε στροφή μετά τις εκλογές.

 

Συμφωνημένες στις συνομιλίες ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα

 

Οι πιθανότητες να υπάρχουν σοβαρά κοιτάσματα φυσικού αερίου έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα ευφορίας και είναι το τελευταίο χαρτί που παίζει ο Πρόεδρος Χριστόφιας για να ανεβάσει το πολιτικό του κύρος.

 

Ωστόσο, είναι αμφίβολο αν θα υπάρξουν θετικές εξελίξεις με το φυσικό αέριο σε περιβάλλον κρίσης, σύγκρουσης και αστάθειας. Εντελώς διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν ο Πρόεδρος Χριστόφιας είχε σωστή αίσθηση του τάιμινγκ.

 

Δύο είναι τα ζητήματα που αμφισβητεί η Τουρκία:

* Την υφαλοκρηπίδα, για την οποία ισχυρίζεται ότι η Κύπρος, ως νησί, δεν έχει.

* Τα όρια της κυπριακής ΑΟΖ.

 

Με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας, καμιά από τις πιο πάνω αμφισβητήσεις δεν έχει νομικό έρεισμα. Το ζήτημα είναι ποιος θα επιβάλει αυτό το Δίκαιο. Η ανακήρυξη της "ΤΔΒΚ" δεν είναι παράνομη ενέργεια; Ποιος μπορεί να την ανακαλέσει; Συνεπώς, όταν δεν υπάρχει αποτελεσματικός μηχανισμός να επιβάλει το δίκαιό σου, η μόνη εναλλακτική λύση εκτός από την κρίση είναι οι διμερείς συμφωνίες μεταξύ των χωρών. Αυτό δεν μπορεί να γίνει στην περίπτωση της Κύπρου και της Τουρκίας ενόσω είναι άλυτο το Κυπριακό. Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι και τα δύο ζητήματα που εγείρει η Τουρκία έχουν λυθεί στο τραπέζι των συνομιλιών για το Κυπριακό:

 

1. Με την πρόταση για τη διακυβέρνηση που υπέβαλε η τουρκική πλευρά το 2010 αποδέχτηκε τη μία και αδιαίρετη ΑΟΖ της Κύπρου. Ενώ η Τουρκία μιλά μόνο για υφαλοκρηπίδα και όχι ΑΟΖ που περιλαμβάνεται στο Δίκαιο της Θάλασσας, το οποίο δεν έχει υιοθετήσει, στις προτάσεις της για τη διακυβέρνηση αποδέχεται ότι η Κύπρος έχει ΑΟΖ.

2. Με τη φόρμουλα για την ενσωμάτωση των διεθνών συμφωνιών στις εξουσίες της ομόσπονδης κυβέρνησης, γίνεται αποδεχτή η συμφωνία που έχει υπογράψει η Κύπρος με την Αίγυπτο για το διαμοιρασμό της ΑΟΖ στη μέση γραμμή. Με αυτόν τον τρόπο, γίνεται αποδεχτό από την Τουρκία ότι η Κύπρος έχει ΑΟΖ που ορίζεται στη μέση γραμμή των θαλάσσιων συνόρων με τους γείτονές της.

Συνεπώς, μόνο με την επίλυση του πολιτικού της προβλήματος η Κύπρος θα μπορέσει να αξιοποιήσει στο μέγιστο τους φυσικούς της πόρους και να γίνει αξιόλογος και σεβαστός εταίρος στην ΕΕ. Σε αντίθετη περίπτωση, η Κύπρος θα παραμείνει μια λωρίδα γης στη Μεσόγειο, στη σκιά ενός ισχυρού και απρόβλεπτου εχθρού.

 

Εν πολλοίς, ο Χριστόφιας είναι ο μόνος Πρόεδρος που του έλαχαν όλες οι συγκυρίες για να αλλάξει τη μοίρα της Κύπρου, τόσο στο πολιτικό όσο και στο οικονομικό πεδίο, αλλά δεν είχε ούτε το όραμα, ούτε την επάρκεια, ούτε το θάρρος που χρειάζεται ένας για να είναι ηγέτης και να κάνει την ειρηνική επανάσταση που χρειάζεται αυτή η χώρα για να σωθεί.


Μακάριος Δρουσιώτης

Πολίτης

25/09/2011

© Copyright: Μακαριος Δρουσιώτης  |  δημοσιογράφος, συγγραφέας

Πάνω Πίσω Ευκολη Εκτύπωση Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα