Greek

Greek

English

English

Turkish

Turkish

Σάββατο, 30 Μαΐου 2020

Αρχική Σελίδα

Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα
Στήλες
Επικαιρότητα
Οικονομική Κρίση
Προεδρία Χριστόφια
Κυπριακό
Πολιτική - Κόμματα
Συνεντεύξεις
Η άλλη πλευρά
ΜΜΕ
Ιστορία
Πρόσωπα
Διάλογοι
Το Δηλητήριο
Περιρρέουσα Ατμόσφαιρα
Συγγραφικό Έργο
Βιογραφικό
Συνδέσεις Links

Αναζήτηση >>

Εξειδικευμένη Αναζήτηση

Alfadi Publications

On-Line Αγορές - On-Line Sales

Το παρασκήνιο της προσφυγής στον μηχανισμό και στο ΔΝΤ

Πώς τον χώρεσε η τρύπα του βελονιού


Την Κυριακή ο Πρόεδρος σε συνέντευξή του στο "Βήμα" υιοθέτησε τη δήλωση του προέδρου της Ομάδας Σοσιαλιστών και Δημοκρατών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Χάνες Σβόμποντα, ότι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η τρόικα με το "δανείζω και έρχομαι στη χώρα σχεδόν ως αποικιοκρατική δύναμη" είναι απαράδεκτος. Τη Δευτέρα το πρωί η Κυπριακή Δημοκρατία υπέβαλε αίτηση στήριξης στον μηχανισμό σταθερότητας της ΕΕ. Οι Βρυξέλλες αρνήθηκαν να παραλάβουν την αίτηση αν δεν υποβαλλόταν παράλληλα και αίτημα προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η Λευκωσία ανταποκρίθηκε αμέσως. Το επόμενο βήμα ήταν να διευθετηθεί, χωρίς καμιά χρονοτριβή, επίσκεψη της τρόικας στην Κύπρο, ενώ έγινε κατανοητό από τους πάντες ότι πάμε για πλήρες μνημόνιο.

 

Τι έχει συμβεί και ο Πρόεδρος οδήγησε την Κύπρο πίσω στην "αποικιοκρατία"; Γιατί πριν από έναν μήνα, όταν ο υπουργός Οικονομικών Βάσος Σιαρλή έλεγε ότι θα λαμβάνονταν μέτρα που θα καθοδηγούνταν από τις συστάσεις της ΕΕ, τον ακύρωσε το ΑΚΕΛ και τον πρόσβαλε δημόσια ο Πρόεδρος, και προχθές στις Βρυξέλλες ο ίδιος ο Χριστόφιας διαβεβαίωνε ότι θα εφαρμόσει και τις επτά συστάσεις της ΕΕ; Τι ήταν αυτό που έκανε τον Χριστόφια να γίνει τόσο ευέλικτος που να τον χωρέσει η τρύπα του βελονιού;

 

 

 

Όταν ο Βάσος Σιαρλή ανακοίνωνε δημόσια πόσες ώρες είχαν μείνει για τη λήψη αποφάσεων για την οικονομία, δεν απευθυνόταν στα MME, αλλά στον ίδιο τον Πρόεδρο μέσω των MME. Πίσω από τη φαινομενική αφέλεια των δηλώσεων του υπουργού Οικονομικών κρυβόταν αυτό που μετά βεβαιότητας θα ακολουθούσε: η προσφυγή στον μηχανισμό, θέλοντας και μη. Μετά την υποβάθμιση των ομολόγων της ΚΔ σε σκουπίδια και από τους Fitch, σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Οικονομικών ανέφερε ότι εκείνη η απόφαση ήταν "κρίσιμης σημασίας".

Το νόημα αυτής της φράσης διαφάνηκε λίγα εικοσιτετράωρα μετά, όταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) αποφάσισε, ως συνέπεια της νέας υποβάθμισης, να μην αποδέχεται τα χρεόγραφα της Κυπριακής Δημοκρατίας ως εγγύηση για την παραχώρηση ρευστότητας σε πιστωτικά ιδρύματα. Μέχρι τις προάλλες, τα πιστωτικά ιδρύματα που δάνειζαν την ΚΔ κατέθεταν τα χρεόγραφα στην ΕΚΤ και έπαιρναν το αντίστοιχο ποσό σε ρευστό.

 

Τι σημαίνει

 

Η απόφαση της ΕΚΤ ήταν αυτή που άλλαξε άρδην τα δεδομένα και έβαλε τα δύο πόδια της κυβέρνησης σ' ένα παπούτσι. Διότι, μετά τον αποκλεισμό της Κύπρου από τις αγορές για την εξασφάλιση χρηματοδότησης, έχει πια κλείσει και η στρόφιγγα δανεισμού από την εσωτερική αγορά. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τους κανονισμούς της ευρωζώνης, οι τράπεζες και τα συνεργατικά ιδρύματα που πήραν ρευστό από την ΕΚΤ με εγγύηση των κυπριακά ομόλογα υποχρεούνται να τα αντικαταστήσουν με άλλα αξιόπιστα, διότι τα κυπριακά είναι σκουπίδια. Διαφορετικά, δεν θα μπορούν να εξασφαλίζουν ρευστότητα από την ΕΚΤ αλλά μόνο από την Κεντρική Τράπεζα Κύπρου.

 

Με απλά λόγια, με την απόφασή της αυτή η ΕΚΤ έκλεισε εντελώς τη στρόφιγγα χρηματοδότησης της Κύπρου και η κυβέρνηση κινδυνεύει, στους επόμενους μήνες αν όχι εβδομάδες, να μείνει από ρευστό και να μην είναι σε θέση να πληρώσει ούτε καν τους μισθούς. Στις 6 και 15 Ιουλίου λήγουν δύο χρεόγραφα συνολικής αξίας 250 εκατομμυρίων ευρώ και υπάρχει ο κίνδυνος οι τράπεζες να μην είναι σε θέση να τα ανανεώσουν, οπόταν η κυβέρνηση θα πρέπει να τα αποπληρώσει.

 

Οι 19 προειδοποιήσεις

 

Το ότι το κράτος έφτασε σε σημείο πραγματικής πτώχευσης οφείλεται στην αδιαφορία που επέδειξε η κυβέρνηση στις συνεχείς υποβαθμίσεις της κυπριακής οικονομίας. Από το 2010 έγιναν συνολικά 19 υποβαθμίσεις και από τους τρεις οίκους αξιολόγησης. Το καμπανάκι συναγερμού έπαιξε 19 φορές και μόνο μετά την εικοστή και μοιραία υποβάθμιση η κυβέρνηση (για την ακρίβεια ο Πρόεδρος) παραδέχτηκε το πρόβλημα. Χρειάστηκε η ΕΚΤ να βγάλει τα κυπριακά σκουπίδια στο δρόμο και να βρεθεί ο Χριστόφιας προ του κινδύνου του έσχατου πολιτικού εξευτελισμού να μην μπορεί να πληρώσει τους υπαλλήλους, για να παραδεχτεί το πρόβλημα και να δώσει το πράσινο φως για την αντιμετώπισή του.

 

Η εξέλιξη αυτή δεν θα έπρεπε να πέσει σαν κεραυνός εν αιθρία. Τον κίνδυνο τον είχαν επισημάνει οικονομολόγοι και βουλευτές της αντιπολίτευσης στις δημόσιες παρεμβάσεις τους. Στις 18 Μαρτίου, έγραφε ο "Π": "Η Κύπρος έχει υποβαθμιστεί στην κατηγορία σκουπίδια από δύο οίκους αξιολόγησης. Αν ακολουθήσει και ο τρίτος, η ΕΚΤ δεν μπορεί να δέχεται ως εγγύηση τα κρατικά ομόλογα που κατέχουν οι τράπεζες, οι οποίες κινδυνεύουν να μείνουν από ρευστότητα". Αυτός ο κίνδυνος ήταν ο εφιάλτης των "μανδαρίνων" του υπουργείου Οικονομικών και η μεγάλη αγωνία του Κίκη Καζαμία και του Βάσου Σιαρλή, όμως κάθε προσπάθεια να βρεθούν λύσεις προσέκρουε στην αρνητική αντίδραση Χριστόφια.

 

Πρώτη ήττα Δημητριάδη

 

Από τη στιγμή που η κυβέρνηση δεν προσπαθούσε καν να σταματήσει τις υποβαθμίσεις, ο μόνος τρόπος για να μην κινδυνεύει το κράτος να μείνει από ρευστό ήταν να εξασφαλίσει απόφαση για παρέκκλιση από την ΕΚΤ για να συνεχίσει να δέχεται ως εγγύηση τα κυπριακά χρεόγραφα. Σημειώνεται ότι τέτοια παρέκκλιση έδωσε η ΕΚΤ στην Ελλάδα, την Ιρλανδία και στην Ισπανία, που έχουν μεγαλύτερα και σοβαρότερα δημοσιονομικά προβλήματα απ' ό,τι η Κύπρος.

 

Η εξαίρεση της Κύπρου ήταν η πρώτη μάχη που θα έπρεπε να δώσει ο νέος διοικητής της ΚΤΚ και μέλος του δ.σ. της ΕΚΤ Πανίκος Δημητριάδης. Το ζήτημα είναι κατά πόσον αιτήθηκε κάτι τέτοιο και με ποια επιχειρήματα. Το ότι δεν έχει προληφθεί το πρόβλημα έχει να κάμνει με τα αντανακλαστικά που έχει η ΚΤΚ και τη δυνατότητα παρέμβασης στις εξελίξεις.

 

Τόσο ο Κίκης Καζαμίας όσο και ο Βάσος Σιαρλή, καθώς και διεθνείς προσωπικότητες όπως ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Ελλάδας Λουκάς Παπαδήμος, προσπάθησαν να πείσουν τον Χριστόφια ότι οι προσωπικές σχέσεις και το κύρος είναι σημαντικές παράμετροι στα κέντρα λήψης αποφάσεων και ότι έπρεπε να ανανεώσει τη θητεία του Αθανάσιου Ορφανίδη, που θα παρείχε στην Κύπρο εχέγγυο αξιοπιστίας.

 

Ο Χριστόφιας, ασκώντας το συνταγματικό του δικαίωμα, αντικατέστησε τον διοικητή. Όπως δημοσιεύτηκε στον Τύπο, πέρα από την αντικατάσταση του διοικητή, υπήρξε πλήρης αποψίλωση της δομής της Κεντρικής Τράπεζας με κομματικά και άλλα κριτήρια, με αποτέλεσμα να χειρίζονται κρίσιμα ζητήματα στελέχη που στο παρελθόν είχαν υποβαθμισμένη συμμετοχή και εμπειρία.

 

Τον περίμεναν

 

Με την αλλαγή στην ηγεσία της Κεντρικής Τράπεζας, ο Χριστόφιας δεν έκαψε μόνο ένα ισχυρό χαρτί που είχε η Κύπρος στην ΕΚΤ, αλλά με δημόσιες δηλώσεις του συνέδεσε την απομάκρυνσή του με την άρνησή του να πάρει μέτρα για την οικονομία. Η ταυτόχρονη προσπάθειά του να εξασφαλίσει δάνεια, είτε από την Κίνα είτε από τη Ρωσία, προκειμένου να μην πάρει μέτρα, εκνεύρισε την Ευρώπη.

Αυτοί που παρακολουθούν τις εξελίξεις και έχουν γνώση των παρασκηνίων δεν έχουν καμιά αμφιβολία ότι υπήρχε πλήρης συντονισμός μεταξύ Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ΕΚΤ και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

 

Το υποτιθέμενο δάνειο από τη Ρωσία ή την Κίνα, στην κατάσταση που βρέθηκε η κυπριακή οικονομία, ήταν εκτός πραγματικότητας και οι Ευρωπαίοι ήταν έτοιμοι περιμένοντας τον Χριστόφια να τους κτυπήσει την πόρτα. Δεν του άφησαν περιθώρια, ούτε χρόνο, να μεταθέσει το πρόβλημα, διογκωμένο, στον επόμενο Πρόεδρο. Η χαριστική βολή ήταν η απόφαση της ΕΚΤ να κλείσει τη στρόφιγγα της ρευστότητας, εξέλιξη που εξανάγκασε τον Χριστόφια να εισακούσει τις εισηγήσεις των "μανδαρίνων", προσφεύγοντας στον μηχανισμό.

 

Από την περασμένη Δευτέρα ο Χριστόφιας έχασε τον έλεγχο και οι εξελίξεις έφυγαν από τα χέρια του. Το κράτος χρειάζεται αμέσως ρευστότητα και για να την αποκτήσει θα πρέπει η ΕΚΤ να πάρει απόφαση εξαίρεσης των ομολόγων της Κύπρου από τον κανονισμό που απαγορεύει την αποδοχή των "σκουπιδιών" ως εγγύηση στη χρηματοδότηση των δανειστών της. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει η ΕΚΤ να το αιτιολογήσει, όπως έχει συμβεί και στην περίπτωση της Ελλάδας. Και το μόνο εχέγγυο που θα ζητήσει θα είναι η υπογραφή ενός μνημονίου. Οι ανάγκες είναι πιεστικές, τα χρονοδιαγράμματα ασφυκτικά και οι δυνατότητες διαπραγμάτευσης πολύ περιορισμένες, διότι αυτός που καίγεται δεν είναι η τρόικα, αλλά το κυπριακό κράτος που χρειάζεται άμεσα χρήματα. 


Μακάριος Δρουσιώτης

Πολίτης

30/06/2012

© Copyright: Μακαριος Δρουσιώτης  |  δημοσιογράφος, συγγραφέας

Πάνω Πίσω Ευκολη Εκτύπωση Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα