Greek

Greek

English

English

Turkish

Turkish

Κυριακή, 5 Απριλίου 2020

Αρχική Σελίδα

Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα
Στήλες
Επικαιρότητα
Οικονομική Κρίση
Κυπριακό
Κυπριακό Γενικά
Έτος 2004
Έτος 2005
Έτος 2006
Έτος 2007
Έτος 2008
Έτος 2009
Έτος 2010
Η άλλη πλευρά
Έτος 2011
Προεδρία Χριστόφια
Κυπριακό Χριστόφιας
Έτος 2012
Τουρκία
Σχέδιο Ανάν
Πολιτική - Κόμματα
Συνεντεύξεις
Η άλλη πλευρά
ΜΜΕ
Ιστορία
Πρόσωπα
Διάλογοι
Το Δηλητήριο
Περιρρέουσα Ατμόσφαιρα
Συγγραφικό Έργο
Βιογραφικό
Συνδέσεις Links

Αναζήτηση >>

Εξειδικευμένη Αναζήτηση

Alfadi Publications

On-Line Αγορές - On-Line Sales

"Μηδέν υποστήριξη και μηδέν αξιοπιστία στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο"

Δραματικά μόνη η Κύπρος στην Ε.Ε.


Τις τελευταίες μέρες εντάθηκε η ρητορική υπέρ του βέτο, με αφορμή την προειδοποίηση του αντιπροσώπου της Κύπρου στην Κορεπέρ, πρέσβη Νίκου Αιμιλίου, πως η άρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία θα υποχρεώσει την Κύπρο να βασίσει σε μονοπάτια που δεν επιθυμεί. Ακόμη, η ανασύσταση του μετώπου του "όχι", με τη συμμετοχή της Κίνησης Πολιτών, του ΔΗΚΟ, της ΕΔΕΚ, και των άλλων μικροτέρων κομμάτων, δημιουργεί την εντύπωση πως επαναλαμβάνεται το φαινόμενο του δημοψηφίσματος, όπου ο πρόεδρος Παπαδόπουλος προετοίμασε την κοινωνία για το "όχι", πολύ πριν ολοκληρωθούν οι συνομιλίες.

 

Αυτή τη φορά τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά, διότι ο πρόεδρος Παπαδόπουλος δεν πρόκειται να ασκήσει το δικαίωμα του βέτο στη Σύνοδο Κορυφής, έστω κι αν το κείμενο των συμπερασμάτων είναι χειρότερο από το προσχέδιο, για έναν πολύ απλό λόγο: Στο ζήτημα αυτό η Κύπρος είναι εντελώς μόνη. Όπως δήλωσε διπλωμάτης της Ε.Ε. στο Ρόυτερ (9.12) "οι Κύπριοι έχουν μηδέν υποστήριξη και μηδέν αξιοπιστία στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο" και ο λόγος είναι ο τρόπος με τον οποίο απορρίφθηκε το σχέδιο Ανάν, καθώς και το μπλοκάρισμα των χρηματοδοτικών Κανονισμών για τη στήριξη των Τουρκοκυπρίων.

 

Θα τον σερβίρουν;

 

Όταν στις 25 Απριλίου 2004 ο πρόεδρος Παπαδόπουλος έδωσε συνέντευξη τύπου σε ξένους δημοσιογράφους για να επεξηγήσει το "όχι", ερωτήθηκε κατά πόσον φοβόταν την απομόνωση στην Ε.Ε. Η απάντηση που έδωσε, όπως δημοσιεύτηκε στους New York Times (26/4) ήταν η εξής: "Νομίζετε πως όταν θα πηγαίνω στα δείπνα των αρχηγών κρατών, το γκαρσόνι θα με προσπερνά και δεν θα με σερβίρει;" ("When I go to heads of state dinners, will the waiter pass me over and not serve me?")

 

Ο πρόεδρος Παπαδόπουλος φαίνεται πως δεν είχε αίσθηση του κινδύνου να απομονωθεί πολιτικά και μπέρδευε την πολιτική με την ατομική απομόνωση. Όπως προκύπτει από τις δηλώσεις του ("Εγώ δεν είδα ποτέ απομόνωση. Από ό,τι ξέρω η απομόνωση μόνο στον κυπριακό Τύπο ήταν ορατή"), υπερεκτίμησε τις δυνάμεις του να κάνει παιχνίδι στην Ευρώπη και υποτίμησε την αντίδραση των Βρυξελλών στη νομικίστικη τακτική του. Η αναξιοπιστία και η αλαζονεία της Κύπρου, καθώς και τα ισχυρά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα από την προώθηση της ένταξης της Τουρκίας, είναι τα αίτια της παταγώδους αποτυχίας της προσπάθειας της κυπριακής κυβέρνησης να ελέγξει την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας.

 

Οι προϋποθέσεις

 

Η Κύπρος έθεσε μια σειρά από προϋποθέσεις, προκειμένου να συγκατανεύσει στην παραχώρηση ημερομηνίας στην Τουρκία. Από τις 11 Οκτωβρίου, στην πρώτη επίσημη συζήτηση σχετικά με την εισήγηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της ΕΕ με την Άγκυρα, στο Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων στο Λουξεμβούργο, ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Ιακώβου ζήτησε:

  • Tη διπλωματική αναγνώριση της Κύπρου, πριν από τη Σύνοδο Κορυφής της 17ης Δεκεμβρίου.
  • Έθεσε το θέμα των εποίκων και ζήτησε να δεσμευθεί η Τουρκία σε ένα πρόγραμμα μείωσής τους.
  • Υποστήριξε ότι η παρουσία σήμερα στην Κύπρο 36.000 Τούρκων στρατιωτών δεν είναι συμβατή με τα πολιτικά κριτήρια της Κοπεγχάγης και ζήτησε δεσμεύσεις για την απομάκρυνσή τους.
  • Έθεσε το ζήτημα της πλήρους συμμόρφωσης της Άγκυρας με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
  • Αιτήθηκε να αρθεί η απαγόρευση της προσέγγισης πλοίων με κυπριακή σημαία σε τουρκικά λιμάνια.
  • Ζήτησε να επιτραπεί η χρησιμοποίηση διεθνών αεροδιαδρόμων πάνω από την Τουρκία σε αεροπλάνα που είναι εγγεγραμμένα στην Κύπρο.

Στις 3 Νοεμβρίου ο κ. Ιακώβου έθεσε τα ζητήματα αυτά στον Ύπατο Εκπρόσωπο για την Εξωτερική Πολιτική, Ασφάλεια και Άμυνα της Κοινότητας Χαβιέ Σολάνα, στον οποίο παρέδωσε γνωματεύσεις ξένων νομικών, σύμφωνα με τις οποίες τα αιτήματα της Κύπρου ήταν εντός των κριτηρίων της Κοπεγχάγης. Ο πρόεδρος Παπαδόπουλος, με εφόδιο τις γνωματεύσεις αυτές ανέλαβε προσωπική εκστρατεία για να πείσει τους Ευρωπαίους να αποδεχτούν τα αιτήματα της Κύπρου. Στις 29 Νοεμβρίου δήλωνε πως οι θέσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας είχαν "γίνει κατανοητές από αρκετές χώρες μέλη της ΕΕ, χωρίς να είναι δημοσίως φανερές", και εξέφρασε την προσδοκία να μεταφραστεί "η συμπάθεια σε πράξη".

 

Το προ-προ-προσχέδιο

 

Τελικά, η προσπάθεια αυτή κατέληξε σε πλήρη αποτυχία, αφού στο πρώτο προσχέδιο που ανακοινώθηκε δεν υιοθετήθηκε καμιά από τις προϋποθέσεις που έθετε η Κύπρος. Η πρώτη εκτίμηση του υπουργού εξωτερικών, όπως την επεξήγησε σε όλα τα κανάλια, με τηλεφωνικές παρεμβάσεις που έκανε από τη Χάγη, το βράδυ της 29ης Νοεμβρίου, ήταν πως επρόκειτο για ένα "προ-προ-προσχέδιο", το οποίο θα άλλαζε πολλές φορές. Είπε, ακόμη, πως το προσχέδιο ήταν απλώς ένα "χορταράκι", που θα εξελισσόταν σε δέντρο και θα γινόταν αγνώριστο. Όντως, το προσχέδιο έγινε αγνώριστο, αλλά στο Κυπριακό δεν υπήρξε καμιά απολύτως βελτίωση. Αντιθέτως, υπάρχει ο κίνδυνος να χειροτερεύσει ακόμη περισσότερο για την Κύπρο.

"Η αναξιοπιστία και η αλαζονεία της Κύπρου, καθώς και τα ισχυρά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα από την προώθηση της ένταξης της Τουρκίας, είναι τα αίτια της παταγώδους αποτυχίας της προσπάθειας της κυπριακής κυβέρνησης να ελέγξει την ευρωπαϊκή προοπτική της Άγκυρας"

 

Ο κ. Παπαδόπουλος αναζήτησε συμμαχίες με τρίτα κράτη, για να συμπορευτεί μαζί τους: "Η προσπάθεια είναι πώς θα συγκεραστούν και οι επιδιώξεις των άλλων χωρών μαζί με τις δικές μας ή εμείς να εντάξουμε τις δικές μας στις δικές τους, ώστε να μπορέσει να έχει επιτυχία το Συμβούλιο στις 17 Δεκεμβρίου", δήλωνε στις 29 Νοεμβρίου.

 

Τελικά, όπως υποστήριξε ο πρόεδρος Παπαδόπουλος στο τελευταίο Εθνικό Συμβούλιο, οι μεγάλες και ισχυρές χώρες τα βρήκαν μεταξύ τους. Η Κύπρος δεν υπήρξε μέρος αυτών των διεργασιών, ακριβώς διότι έχει "μηδέν υποστήριξη και μηδέν αξιοπιστία" στο Συμβούλιο. Ακόμη και η Ελλάδα, αν και διακριτικά, τηρεί αποστάσεις από την πολιτική του προέδρου Παπαδόπουλου. Η Ελλάδα εξάντλησε την επιρροή της στην εξασφάλιση προσθηκών στο προσχέδιο συμπερασμάτων, που παραπέμπουν τις διαφορές της με την Τουρκία στις ρυθμίσεις που προβλέπονταν από τα συμπεράσματα του Ελσίνκι, το 1999.

 

Οι προθέσεις της Ελλάδας να μη συμπορευτεί με την Κύπρο διαφάνηκαν από την τελευταία επίσκεψη του πρωθυπουργού Καραμανλή στο νησί. Ο κ. Καραμανλής, στην κοινή συνάντηση που είχε με τους πολιτικούς αρχηγούς, επανέλαβε αυτά που είπε κατ' ιδίαν στον Πρόεδρο, ότι το βέτο δεν μπορεί να είναι επιλογή, γεγονός που ενόχλησε τον κ. Παπαδόπουλο.

 

Ο Πρόεδρος, χωρίς κανένα σύμμαχο προσπάθησε να "δέσει" την Τουρκία με νομικά επιχειρήματα, στηριγμένα στις γνωματεύσεις που είχε εξασφαλίσει. Όμως, η νομική επιχειρηματολογία χωρίς πολιτική στήριξη είναι πλήρως αντιπαραγωγική στην Ε.Ε. Η αδυναμία του Προέδρου να εξασφαλίσει το ελάχιστο που θα δικαιολογούσε τη θετική του ψήφο για την ημερομηνία στην Τουρκία, τον έφερε σε πραγματικό αδιέξοδο. Διότι η απόφαση που θα εξαναγκαστεί να πάρει στις 17 Δεκεμβρίου βρίσκεται σε πλήρη διάσταση με τη δική του πολιτική, στη βάση της οποίας διεκδίκησε και πήρε το ηχηρό "όχι". Η συνολική αυτή αποτυχία φανερώνει έλλειψη ικανότητας στο σχεδιασμό ευέλικτης πολιτικής, που έπρεπε σε κάθε περίπτωση να προσφέρει διεξόδους. Οι εγκλωβισμοί και τα αδιέξοδα σε σοβαρά εθνικά ζητήματα συνήθως προκαλούν κρίσεις με απρόβλεπτες συνέπειες.

 

 

Πέντε λόγοι για να μην αυτοκτονήσει

 

Ο πρόεδρος δέχεται πιέσεις από τον σκληρό πυρήνα του "όχι" να ασκήσει βέτο. Όμως, αν η συγκατάθεση στην παραχώρηση ημερομηνίας στην Τουρκία, χωρίς να ικανοποιηθεί καμία από τις προϋποθέσεις που έθεσε η Λευκωσία, είναι ήττα, το βέτο θα αποτελεί πολιτική αυτοκτονία, για τους εξής πέντε λόγους:

 

1. Η θέση του κ. Παπαδόπουλου είναι πως η Τουρκία, στην πορεία της προς την Ε.Ε., θα υποχρεωθεί να αναγνωρίσει την Κύπρο και σε βάθος χρόνου να συζητήσει την αποχώρηση των στρατευμάτων. Εάν ανατραπεί αυτή η πορεία με κυπριακό βέτο, αυτόματα η στρατηγική αυτή ακυρώνεται. Τα εναλλακτικά σενάρια ποια θα είναι; Ο πόλεμος μήπως;

 

2. Η προσπάθεια να πάρει η Τουρκία ημερομηνία συμπληρώνει φέτος δέκα χρόνια και δεν θα αφεθεί να καταρρεύσει για το Κυπριακό. Επομένως, το ζήτημα θα επανέλθει σε έξι μήνες. Στο διάστημα αυτό, είτε η Τουρκία θα συμβιβαστεί και θα αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, είτε θα καταβληθεί προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού. Ο Ερντογάν δεν μπορεί να αντέξει μια τέτοια ταπείνωση και μάλλον θα επιδιωχθεί η γρήγορη λύση, ακόμη και μέσω κρίσης. Μια τέτοια εξέλιξη συγκρούεται με τη στρατηγική του προέδρου Παπαδόπουλου για λύση σε βάθος χρόνου.

 

3. Το βέτο θα φέρει την κυπριακή πλευρά σε ρήξη με την Αθήνα. Η ελληνική κυβέρνηση δεν επιθυμεί να επανέλθει η ψυχροπολεμική περίοδος, στις σχέσεις της με την Τουρκία. Εκτός από την Ελλάδα, η Κύπρος δεν έχει κανένα άλλο αξιόπιστο σύμμαχο, γι' αυτό και θεωρείται αδιανόητη η λήψη απόφασης με την οποία θα διαφωνεί η Αθήνα.

 

4. Εάν ο Παπαδόπουλος προχωρήσει στην απονενοημένη ενέργεια και ασκήσει το δικαίωμα του βέτο, θα γίνει κυριολεκτικά το μαύρο πρόβατο στην Ε.Ε. Οι συνέπειες μιας πλήρους ρήξης με την Ε.Ε. θα είναι καταστροφικές, όχι μόνο στον πολιτικό, αλλά και στον οικονομικό τομέα. Ακόμη θα έχει να αντιμετωπίσει την οργή των ΗΠΑ. Η απειλή ότι με το βέτο θα πέσουν στο κεφάλι μας ένας τόνος κεραμίδια, κάθε άλλο παρά πέρασε απαρατήρητη από το Προεδρικό.

 

5. Τυχόν βέτο της Κύπρου θα επιταχύνει και τη ρήξη στο μέτωπο της συγκυβέρνησης. Το ΑΚΕΛ δεν μπορεί να ανεχθεί να γίνει ουραγός της εθνικιστικής πτέρυγας του κυβερνητικού συνασπισμού. Εάν το ΑΚΕΛ εξαναγκαστεί να αποχωρήσει από την κυβέρνηση για λόγους ιδεολογίας, ο Τάσσος Παπαδόπουλος, εκτός από το πρόβλημα που θα αντιμετωπίζει στο εξωτερικό, θα αποδυναμωθεί και στο εσωτερικό.


Μακάριος Δρουσιώτης

Πολίτης

12/12/2004

© Copyright: Μακαριος Δρουσιώτης  |  δημοσιογράφος, συγγραφέας

Πάνω Πίσω Ευκολη Εκτύπωση Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα