Greek

Greek

English

English

Turkish

Turkish

Κυριακή, 5 Απριλίου 2020

Αρχική Σελίδα

Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα
Στήλες
Επικαιρότητα
Οικονομική Κρίση
Κυπριακό
Κυπριακό Γενικά
Έτος 2004
Έτος 2005
Έτος 2006
Έτος 2007
Έτος 2008
Έτος 2009
Έτος 2010
Η άλλη πλευρά
Έτος 2011
Προεδρία Χριστόφια
Κυπριακό Χριστόφιας
Έτος 2012
Τουρκία
Σχέδιο Ανάν
Πολιτική - Κόμματα
Συνεντεύξεις
Η άλλη πλευρά
ΜΜΕ
Ιστορία
Πρόσωπα
Διάλογοι
Το Δηλητήριο
Περιρρέουσα Ατμόσφαιρα
Συγγραφικό Έργο
Βιογραφικό
Συνδέσεις Links

Αναζήτηση >>

Εξειδικευμένη Αναζήτηση

Alfadi Publications

On-Line Αγορές - On-Line Sales

Από τα μεταλλαγμένα τρόφιμα στο εισιτήριο της Τουρκίας για την Ευρώπη

Στις ΗΠΑ λέμε πάντα "ναι"


Πρόσφατα η Κύπρος κατέληξε σε συμφωνία με τις ΗΠΑ για την υπογραφή μνημονίου για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Το περιεχόμενο του μνημονίου δεν έχει ανακοινωθεί, αλλά είναι γνωστό πως οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται για τη διενέργεια νηοψιών σε πλοία που είναι εγγεγραμμένα στο κυπριακό νηολόγιο, μιας και η Κύπρος διαθέτει έναν από τους μεγαλύτερους εμπορικούς στόλους στον κόσμο.

 

Υπενθυμίζεται ότι τον Μάιο αυτού του χρόνου, όταν Αμερικανοί γερουσιαστές επισκέφθηκαν τα κατεχόμενα από το αεροδρόμιο της Τύμπου, ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Ιακώβου είχε προειδοποιήσει πως η Κύπρος θα αρνείτο να υπογράψει τη συμφωνία για την τρομοκρατία, ως αντίδραση στην αμερικανική πολιτική στο Κυπριακό.

 

Παρά την απειλή αυτή, η Κύπρος είναι το πρώτο κράτος της Ε.Ε. που κατέληξε σε μια τέτοια συμφωνία με τις ΗΠΑ, ενώ ο υπουργός των Εξωτερικών Γιώργος Ιακώβου αναμένει με ανυπομονησία πρόσκληση να επισκεφθεί στις ΗΠΑ, για να υπογράψει το σχετικό μνημόνιο.

 

Ακόμη και ο Πρόεδρος της Βουλής Δημήτρης Χριστόφιας, ο οποίος αρθρώνει τον πλέον αντιαμερικανικό λόγο στην Κύπρο, έχαψε σημείωμα "τελεσίγραφο" της αμερικανικής πρεσβείας προς τη Βουλή, με το οποίο τον καλούσε προσωπικά να μην υποστηρίξει νομοσχέδιο, σύμφωνα με το οποίο τα μεταλλαγμένα τρόφιμα να τοποθετούνται σε ξεχωριστά ράφια των υπεραγορών και να έχουν ειδική σήμανση.

 

Αν και το σημείωμα ήταν άτυπο (non paper) απευθυνόταν προειδοποιητικά προς τον Δ. Χριστόφια, κατά πόσο τον συνέφερε να προωθήσει το επίμαχο νομοσχέδιο. Ο Δ. Χριστόφιας θα πρέπει να έλαβε υπόψη, τόσο την ουσία του σημειώματος, όσο και την προειδοποίηση, αφού ούτε το νομοσχέδιο πέρασε, ούτε κατάγγειλε τις ΗΠΑ για παρέμβαση στα εσωτερικά της Κύπρου, όπως μας έχει συνηθίσει.

 

Αντιαμερικανισμός ή θέατρο;

Παρά τον έντονο αντιαμερικανισμό στο λόγο του Προέδρου της Δημοκρατίας (π.χ. καταγγελίες για χρηματισμό πολιτών: "όσα χρήματα κι αν έχουν δώσει οι Αμερικανοί, έχουν αποτύχει να προωθήσουν αυτό που δεν ήθελε ο κυπριακός λαός"), καθώς και την αντιιμπεριαλιστική ρητορική του Προέδρου της Βουλής, οι δύο κορυφαίοι αξιωματούχοι της κυπριακής Πολιτείας δεν αποτολμούν τη σύγκρουση με αυτά που οι ΗΠΑ θεωρούν απαράβατα.

Το ζήτημα της τρομοκρατίας και της νομοθεσίας για τα μεταλλαγμένα τρόφιμα αποτελούν δύο πρόσφατα παραδείγματα, ενώ η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, υπό την προεδρία Χριστόφια, για την παραχώρηση διευκολύνσεων στις ΗΠΑ κατά την εισβολή στο Ιράκ, ένα παλαιότερο.

 

Ο οξύς αντιαμερικανισμός, λοιπόν, γίνεται για εσωτερική κατανάλωση και τα "όχι" αφορούν τους Κυπρίους. Οι ΗΠΑ μόνο "ναι" ακούνε από την Κύπρο. Παρά την ψυχρή ατμόσφαιρα στις διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών, στην ουσία οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα σοβαρό πρόβλημα με την Κύπρο και την ηγεσία της.

 

Τα νέα συμφέροντα των ΗΠΑ

Γίνεται από όλους παραδεχτό ότι το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για την επίλυση του Κυπριακού που κατέληξε στο σχέδιο Ανάν, αφορούσε κυρίως την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας.

 

Οι ΗΠΑ, στο πλαίσιο των γεωπολιτικών σχεδιασμών τους, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η Τουρκία έχει εκπληρώσει το ρόλο της ως κράτος χωροφύλακας στην περιοχή. Στη νέα τάξη πραγμάτων, η Τουρκία προορίζεται να γίνει κράτος πρότυπο για τα υπόλοιπα μουσουλμανικά κράτη της Μέσης Ανατολής. Η δημιουργία δυτικού τύπου δημοκρατιών στα καθεστώτα της Μέσης Ανατολής, θεωρείται η πιο αποτελεσματική μέθοδος καταπολέμησης της τρομοκρατίας, που αποτελεί την κύρια απειλή στην ασφάλεια των ΗΠΑ και των συμμάχων της.

 

Υπάρχουν σοβαρές επιφυλάξεις κατά πόσο το σχέδιο των ΗΠΑ θα πετύχει. Όμως, σημασία έχει ότι το εγχείρημα αυτό βρίσκεται σε εξέλιξη. Οι ΗΠΑ, παρά τον έντονο αντιαμερικανισμό που επικρατεί στην Τουρκία (πρόσφατη δημοσκόπηση κατέδειξε ότι το 35% του τουρκικού λαού πιστεύει ότι επίκειται πόλεμος μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ!), υποστηρίζει με αποφασιστικότητα την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας.

 

Η κρίση στην ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας εντός της Ε.Ε. δε μείωσε την προσήλωση της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή της πορεία. Η Τουρκία έχει ήδη μπει στις ράγες και οδεύει προς την Ευρώπη. Αυτό το ταξίδι θα είναι μακρύ και δύσκολο, αλλά δεν μπορεί να σταματήσει.

 

Ενδεχομένως το τρένο της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας να μην φτάσει ποτέ στον τελικό προορισμό του που είναι η πλήρης ένταξη, αλλά αυτό θα κριθεί σε δέκα ή δεκαπέντε χρόνια. Εκτός κι αν το τρένο εκτροχιαστεί, οπόταν οι ανατροπές θα είναι καταστροφικές, όχι μόνο για την ίδια την Τουρκία, αλλά και για τις γειτονικές της χώρες. Προς το παρόν, εκείνο που μετράει είναι ο στόχος της Ε.Ε., μέσα από τον οποίο η χώρα προσπαθεί να μεταμορφωθεί. Σε αυτή τη μεταμόρφωση - υπό τη συνεχή επιτήρηση της Ε.Ε. - είναι που προσδοκά η Κύπρος για καλύτερες μέρες στο Κυπριακό.

 

ΗΠΑ και Ανάν

Ήταν, λοιπόν, μείζονος σημασίας για τις ΗΠΑ το ευρωπαϊκό εισιτήριο στην Τουρκία. Και με το Κυπριακό άλυτο, αυτό το ταξίδι ήταν δύσκολο να ξεκινήσει.

 

Για να ξεφορτωθεί η Τουρκία το βαρίδι του Κυπριακού υπήρχαν δύο τρόποι:

  • Να λυθεί το πρόβλημα που ήταν η κύρια προτεραιότητα των ΗΠΑ.
  • Να παραμείνει άλυτο, αλλά την ευθύνη να μην την έχει η Τουρκία.

Το ζήτημα του Κυπριακού ήταν πολύ πιο σοβαρό από αυτό της νομοθεσίας για τα μεταλλαγμένα τρόφιμα. Και η κυπριακή ηγεσία είχε πλήρη συναίσθηση των συνεπειών μιας ανοιχτής σύγκρουσης με τις ΗΠΑ, για ένα ζήτημα που έβλαπτε τα ζωτικά εθνικά συμφέροντα της υπερδύναμης.

 

Είναι πλέον σαφές ότι ο Τάσσος Παπαδόπουλος και ο Δημήτρης Χριστόφιας διαφωνούσαν ευθύς εξαρχής με τη φιλοσοφία του σχεδίου Ανάν. Παλαιότερα, ο Τάσσος Παπαδόπουλος εισηγήθηκε τη συνολική απόρριψη προτάσεων και σχεδίων πολύ καλύτερων από το σχέδιο Ανάν.

 

Όμως, "αποδέχτηκε" το σχέδιο ως "βάση για συζήτηση", όχι ως επιλογή, αλλά ως τακτική. Το ίδιο και ο Δ. Χριστόφιας, ο οποίος εφάρμοσε την παρελκυστική τακτική την οποία περιέγραψε στους δημοσιογράφους του "Άστρα", ως εξής: "Εννά το κουντούμεν [το σχέδιο] τζει τζει ώσπου να το πουκουππίσουμε".

 

Εκ των υστέρων, διαπιστώνεται πως η ηγεσία καθώς και οι Ε/Κ πολίτες δεν ήταν έτοιμοι να αποδεχτούν τη φιλοσοφία του σχεδίου, όχι στις λεπτομέρειές του, αλλά στην ουσία του. Ένα σχέδιο στο οποίο δεν πιστεύει, ούτε η ηγεσία ούτε η κοινωνία, καλύτερα που δεν εφαρμόστηκε, διότι σε αντίθετη περίπτωση θα περιέπλεκε την κατάσταση.

 

Το λάθος της ηγεσίας και κυρίως αυτής του ΑΚΕΛ ήταν που δεν προετοιμάστηκε η ίδια για τη λύση, ενώ δεν είχε προετοιμάσει κατάλληλα τον πληθυσμό. Η ηγεσία υπήρξε ανεπαρκής στην εκτίμηση των διεθνών εξελίξεων και δεν διείδε τη σημαντικότητα της έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων από την Τουρκία. Κι ενώ η τουρκική κυβέρνηση προσάρμοζε κατάλληλα την πολιτική της, η κυβέρνηση της Κύπρου εκτιμούσε ότι επρόκειτο για επικοινωνιακό παιχνίδι.

 

Στην πραγματικότητα, ήταν ο Τάσσος Παπαδόπουλος που έκανε επικοινωνιακή τακτική:

  1. Έστειλε επιστολή στο Γενικό Γραμματέα και ζητούσε συνομιλίες, ενώ δεν πίστευε στο σχέδιο.
  2. Προκάλεσε την πρωτοβουλία Ανάν, πεπεισμένος ότι η Τουρκία έπαιζε παιχνίδι.
  3. Πήγε στη Νέα Υόρκη εντελώς απροετοίμαστος (το είπε δύο φορές δημόσια ο Χριστόφιας), όντας βέβαιος ότι ο Ντενκτάς θα προκαλούσε αδιέξοδο.

Τα μεγάλα "ναι"

Η ώρα της κρίσης για το Κυπριακό ήταν η πρόταση που υπέβαλε η Τουρκία στη συνάντηση της Νέας Υόρκης για την αποδοχή της επιδιαιτησίας, που έδινε στο Γενικό Γραμματέα των Η.Ε. την εξουσία να κόψει και να ράψει το σχέδιο, όπως αυτός ήθελε. Από τη στιγμή που η Τουρκία έκανε τις επιλογές της και πήρε τις διαβεβαιώσεις που ήθελε, η πρόταση αυτή θα την έβγαζε από το αδιέξοδο, είτε με λύση, είτε χωρίς λύση εξ υπαιτιότητας των Ε/Κ.

 

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος, από τη στιγμή που δεν πίστευε στο σχέδιο, θα έπρεπε να πει το μεγάλο "όχι" στη Νέα Υόρκη. Δεν το έπραξε, διότι δεν άντεχε τις πιέσεις, τόσο των ΗΠΑ, όσο και της Ε.Ε. και έκανε το συμβιβασμό. Το Κυπριακό για την Τουρκία και τις ΗΠΑ έκλεισε στη Νέα Υόρκη στις 12 Φεβρουαρίου 2004.

 

Ο Παπαδόπουλος, με το "ναι" της Νέας Υόρκης έχασε το ρυθμιστικό του ρόλο. Είτε θα διαπραγματευόταν με ικανότητα τη λύση του Κυπριακού, είτε θα έδινε εν λευκώ το εισιτήριο στην Τουρκία. Προτίμησε το δεύτερο, φορτώνοντας, μάλιστα, την ευθύνη στο λαό.

 

Σε ένα δεύτερο στάδιο, στη σύνοδο κορυφής του Ιουνίου του 2004, υπέγραψε τα συμπεράσματα για την Τουρκία, απαλλάσσοντάς την εντελώς από την ευθύνη της μη λύσης. Ακολούθησαν πολλές άλλες αβαρίες υπέρ της Τουρκίας και των ΗΠΑ, όπως η άνευ όρων ημερομηνία στην Τουρκία, στις 17 Δεκεμβρίου και η έναρξη διαπραγματεύσεων στις 3 Οκτωβρίου.

 

Μιλώντας στις 14 Ιουλίου στο Προεδρικό, ο Τάσσος Παπαδόπουλος τόνισε την ετοιμότητά του να πει το μεγάλο "ναι" σε μια λειτουργική και βιώσιμη λύση του Κυπριακού, αλλά και να ξαναπεί το "μεγάλο όχι" σε μια στρεβλή και ανάπηρη διευθέτηση του εθνικού προβλήματος. Είναι παραποίηση της αλήθειας, ότι είπε το "μεγάλο όχι". Αυτό το χρέωσε στο λαό, διότι ο ίδιος δεν αποτόλμησε τη σύγκρουση με τις ΗΠΑ και την Τουρκία, στις οποίες είπε τα διαδοχικά "ναι", που έχουν δημιουργήσει καταστάσεις που είναι πλέον μη αναστρέψιμες.

 

Το τσιμέντωμα της ευρωδιχοτόμησης

Δύο ειδήσεις της εβδομάδας που μας πέρασε, δείχνουν ξεκάθαρα πού οδηγούνται τα πράγματα στην Κύπρο:

1. Σύμφωνα με τον τ/κ Τύπο, μεταφέρθηκαν στο κλειστό λιμάνι της Αμμοχώστου δύο μονάδες ηλεκτρικής ενέργειας των 17,5 Wat και ένας μύλος για την παρασκευή τσιμέντου. Οι μονάδες θα μεταφερθούν στον ηλεκτροπαραγωγό σταθμό Γαστριάς και ο μύλος στη βιομηχανική και μεταλλευτική εταιρεία ''BOGAZ''. Με τις νέες μονάδες θα αυξηθεί η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και με το μύλο η παραγωγή τσιμέντου από 150.000 τόνους το χρόνο σε 450.000.

 

Η παραγωγή τσιμέντου στα κατεχόμενα τριπλασιάζεται, ενώ ξεφούσκωσε η υπόθεση της επίλυσης του περιουσιακού διά των δικαστηρίων. Αντί του τσιμεντώματος της λύσης, όπως υποσχέθηκε ο Χριστόφιας, τσιμεντώνεται ολόκληρη η κατεχόμενη ελληνοκυπριακή γη.

 

2. Σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, διαπιστώνεται ανεξέλεγκτη παράνομη μετανάστευση διά μέσου της Πράσινης Γραμμής, αφού το 50% των αιτητών ασύλου για την περίοδο 1η Μαΐου 2004 - 30 Απριλίου 2005, εισήλθαν παράνομα στην Κύπρο μέσω της Πράσινης Γραμμής. Η Επιτροπή ανακοίνωσε ότι προς το παρόν δε σκέφτεται να αναθεωρήσει τον κανονισμό για την Πράσινη Γραμμή.

 

Όμως, με το κύμα εποικισμού που παρατηρείται στα κατεχόμενα, σε κάποια στιγμή το πρόβλημα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Η Κύπρος δεν μπορεί να ενταχθεί στη συνθήκη του Σέγκεν με ξεχαρβαλωμένα σύνορα. Οπόταν, είτε θα μείνει στο περιθώριο της Ε.Ε., είτε η Πράσινη Γραμμή θα εξελιχθεί σε σκληρό εξωτερικό σύνορο της Ευρώπης, με άλλα λόγια, ευρωδιχοτόμησης.


Μακάριος Δρουσιώτης

Πολίτης

17/07/2005

© Copyright: Μακαριος Δρουσιώτης  |  δημοσιογράφος, συγγραφέας

Πάνω Πίσω Ευκολη Εκτύπωση Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα