Greek

Greek

English

English

Turkish

Turkish

Κυριακή, 5 Απριλίου 2020

Αρχική Σελίδα

Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα
Στήλες
Επικαιρότητα
Οικονομική Κρίση
Κυπριακό
Κυπριακό Γενικά
Έτος 2004
Έτος 2005
Έτος 2006
Έτος 2007
Έτος 2008
Έτος 2009
Έτος 2010
Η άλλη πλευρά
Έτος 2011
Προεδρία Χριστόφια
Κυπριακό Χριστόφιας
Έτος 2012
Τουρκία
Σχέδιο Ανάν
Πολιτική - Κόμματα
Συνεντεύξεις
Η άλλη πλευρά
ΜΜΕ
Ιστορία
Πρόσωπα
Διάλογοι
Το Δηλητήριο
Περιρρέουσα Ατμόσφαιρα
Συγγραφικό Έργο
Βιογραφικό
Συνδέσεις Links

Αναζήτηση >>

Εξειδικευμένη Αναζήτηση

Alfadi Publications

On-Line Αγορές - On-Line Sales

Η μπλόφα, ο φόβος και ο αδυσώπητος χρόνος


Όπως αναμενόταν, η Ε.Ε. συναίνεσε στην έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία. Ούτε η Ευρώπη επιθυμούσε να αποξενώσει την Τουρκία, ούτε η Τουρκία άντεχε το διαζύγιο με την Ευρώπη. Από την άλλη, το ανατολίτικο παζάρι του Λουξεμβούργου ανέδειξε την προβληματικότητα της τουρκικής υποψηφιότητας. Η Τουρκία αρχίζει μεν ενταξιακές διαπραγματεύσεις, αλλά είναι αμφίβολο αν θα τις ολοκληρώσει. Σε ό,τι δε αφορά το Κυπριακό, το πρόβλημα έχει υποβαθμιστεί.

 

Η μη διασύνδεση ενταξιακών - Κυπριακού ήταν επιλογή της κυβέρνησης της Κύπρου. Και ο λόγος είναι πασιφανής: Η Λευκωσία κατατρύχεται από τη φοβία της επαναφοράς του σχεδίου Ανάν. Για την Ε.Ε., λύση του Κυπριακού σημαίνει σχέδιο Ανάν. Ακόμη και προχθές, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ζοζέπ Μπορέλ, εξέφρασε την υποστήριξη του κοινοβουλίου στο σχέδιο και κάλεσε τον Παπαδόπουλο να το συζητήσει με τον Ταλάτ.

 

Η φοβία του Τ. Παπαδόπουλου, ότι αν τεντώσει το σχοινί θα βρεθεί εκ νέου μπροστά στο σχέδιο Ανάν, την εξανάγκασε να προβεί σε μια σειρά από ιστορικούς συμβιβασμούς, με αποκορύφωμα την απενοχοποίηση της Τουρκίας για την κατοχή της Κύπρου. Η εντύπωση που έχει σήμερα η Ε.Ε. είναι πως το Κυπριακό παραμένει άλυτο εξ υπαιτιότητας των Ελληνοκυπρίων. Γι' αυτό και η Τουρκία άρχισε διαπραγματεύσεις - με τη συγκατάθεση της Κύπρου - διατηρώντας στρατεύματα στο νησί.

 

Ακριβώς ένα χρόνο πριν από την παραχώρηση της ημερομηνίας στην Τουρκία, ο Γκίντερ Φερχόιγκεν, έλεγε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα "Ζαμάν" (4/12/2003), ότι ήταν πολύ δύσκολο να εξασφαλίσει ημερομηνία η Τουρκία, έχοντας "παράνομα τους στρατιώτες της σε ένα από τα εδάφη κράτους-μέλους". Η Ε.Ε. ήγειρε το ζήτημα της κατοχής της Κύπρου αμέσως μετά την αποτυχία επίλυσης του Κυπριακού στη διάσκεψη της Χάγης (10/3/2003). Στη Χάγη, ο νεοεκλεγείς τότε Πρόεδρος Παπαδόπουλος, δεσμεύτηκε προς τον Κόφι Ανάν ότι ήταν πρόθυμος να αποδεχτεί το σχέδιό του (Ανάν 3) υπό κάποιες προϋποθέσεις (να είναι συμπληρωμένο και να υπάρξουν διασφαλίσεις για την εφαρμογή του). Δεσμεύτηκε, επίσης, να μην ανοίξει τη συζήτηση για κύρια θέματα, εάν θα ακολουθήσει την ίδια τακτική και η άλλη πλευρά.

 

Τότε, η συνολική ευθύνη του ναυαγίου επιρρίφθηκε στην τουρκική πλευρά. Μόλις την επομένη της κατάρρευσης της διάσκεψης της Χάγης, μιλώντας εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο Ζαν Κριστόφ Φιλορί, δήλωνε (11/3/2003) πως "χωρίς επίλυση του Κυπριακού, ένα μέρος της επικράτειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα βρίσκεται από τις 2 Μαΐου υπό καθεστώς παράνομης κατοχής".

 

Σήμερα γίνεται πλέον αποδεχτό ότι η θέση που πήρε ο Τάσσος Παπαδόπουλος στη Χάγη ήταν μια πολιτική μπλόφα. Στην ουσία δεν αποδεχόταν τη φιλοσοφία του συγκεκριμένου σχεδίου, αλλά η εντελώς αρνητική στάση του Ραούφ Ντενκτάς, του έδωσε την ευκαιρία να εκθέσει την άλλη πλευρά. Η θετική στάση της Κύπρου σε αυτό που η Ε.Ε. θεωρούσε "καλή λύση", την αντάμειψε με την ένταξη, έστω και με άλυτο το πρόβλημά της. Η ένταξη της Κύπρου ήταν η πιο αποτελεσματική πίεση που ασκήθηκε ποτέ στην Τουρκία για τη λύση του Κυπριακού.

 

Ο Τ. Παπαδόπουλος, ενθαρρυμένος από τα κέρδη της "μπλόφας" της Χάγης, την επανέλαβε στις 17 Δεκεμβρίου 2003: Με επιστολή του στον Κόφι Ανάν ζητούσε συνομιλίες για λύση του Κυπριακού στη βάση του σχεδίου του, πριν από την 1η Μαΐου 2004. Αυτή τη φορά η Τουρκία διέγνωσε, σωστά, ότι ο αντίπαλος μπλόφαρε και ανταποκρίθηκε θετικά. Η δυναμική που προκάλεσε ο Παπαδόπουλος, είχε σαν συνέπεια να αποδεχτεί, στις 10 Φεβρουαρίου 2004, στη Νέα Υόρκη, την επιδιαιτησία του Γενικού Γραμματέα. Τόσο με την επιστολή στον Ανάν, όσο και με την επιδιαιτησία, ο Τ. Παπαδόπουλος αποδέχτηκε και τη φιλοσοφία του σχεδίου Ανάν.

 

Μετά την 1η Μαΐου, ο Τ. Παπαδόπουλος θα μπορούσε να πετύχει σημαντικές βελτιώσεις στο σχέδιο Ανάν. Δεν τις επεδίωξε, διότι δεν πιστεύει σ' αυτό, ούτε στην προοπτική του. Η εναλλακτική επιλογή ήταν να προτείνει κάτι άλλο. Ούτε κι αυτό μπορούσε να το κάνει, διότι με τις κινήσεις τακτικής του 2003 - όταν αποδέχτηκε τη φιλοσοφία του σχεδίου Ανάν - έπληξε την αξιοπιστία του.

Το διεθνές πολιτικό περιβάλλον τον απέτρεψε από του να αποκηρύξει συνολικά το σχέδιο Ανάν. Θεωρητικά το αποδέχεται ως βάση λύσης, αλλά θέτει τόσες πολλές προϋποθέσεις, που αποτρέπει την έναρξη διαλόγου για βελτίωσή του. Ο Παπαδόπουλός γνωρίζει πως δεν μπορεί να παίξει το ίδιο παιχνίδι δύο φορές. Γι' αυτό προσπαθεί να μην παγιδευτεί ξανά στις ίδιες διαδικασίες. Έτσι, η μόνη στρατηγική που του απέμεινε, είναι ν' αγοράζει χρόνο, μέχρι να στριμωχτεί η Τουρκία στην Ε.Ε. Όμως, το τίμημα του χρόνου είναι βαρύ. Η αναβάθμιση τού καθεστώτος στο βορρά είναι συνεχής και τα τετελεσμένα (νέοι έποικοι, περιουσίες, νέες οικονομικές πραγματικότητες) εδραιώνονται με ταχύτατους ρυθμούς.


Μακάριος Δρουσιώτης

Πολίτης

08/10/2005

© Copyright: Μακαριος Δρουσιώτης  |  δημοσιογράφος, συγγραφέας

Πάνω Πίσω Ευκολη Εκτύπωση Εξειδικευμένη Αναζήτηση Επικοινωνία Αρχική Σελίδα